سراشیبی مثبت و منفی در بال (Dihedral & Anhedral) | هوافضای جوان

سراشیبی مثبت و منفی در بال (Dihedral & Anhedral)

معمولاً بالهای هواپیما را طوری طراحی می کنند که پس از نصب و در شرایطی که هواپیما در حالت افقی قرار دارد محور طولی هر بال با سطح افق زاویه ای تشکیل می دهد به طوری که بال از نوک به طرف ریشه و یا برعکس دارای سراشیبی خواهد بود.
image
در این حالت اگر نوک بال بالاتر از ریشه بال باشد آنرا سراشیبی مثبت یا Dihedral و اگر سر بال ها پایین تر از ریشه بال ها باشد آن را سراشیبی منفی یا Anhedral می نامند. همچنین این حالت در مورد سکان های افقی دم نیز صدق می نماید.
image

image

نقش اصلی سراشیبی یا به عبارتی هفتی بال تامین پایداری عرضی هواپیما است. هرگاه هواپیما ناخواسته حول محور طولی به چرخد و در معرض جریان سمتی Slide Slip قرار گیرد بالی که پایین تر قرار گرفته است به دلیل مکانیزم هفتی بال Lift بیشتری نسبت به بالی که بالاتر قرار گرفته تولید می کند و به همین دلیل هواپیما دوباره به حالت اولیه (افقی) بر میگردد.
image
image
به نوعی می توان گفت در هواپیماهای بال بالا High wing به لحاظ قرارگرفتن بال بر روی بدنه هواپیما، شرایط پایداری بسیار افزایش می یابد (در نتیجه مانور پذیری کمتر میشود) و این در حالی است که در هواپیماهای داری بال پایین Low wing به لحاظ قرار گرفتن بال در زیر بدنه شرایط پایداری نسبت به بال بالا کمتر است (و مانور پذیری بیشتر میشود). در مقابل هواپیما هایی مانند ll-76 ، C-5 ، An-225 دارای سراشیبی منفی در بال هستند تا از میزان پایداری آنها تا حدی کاسته شود.


پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لطفا معادله امنیتی را وارد کنید. * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.