محل عمودي نصب بال | هوافضای جوان

محل عمودی نصب بال

محل افقی نصب بال از پیش از اتمام مرحله طراحی مفومی قابل پیش بینی و قابل انتخاب نیست ولی محل عمودی قرارگرفتن بال روی هواپیما قابل انتخاب است، محل عمودی نصب بال محل نصب بال به بدنه نسبت به خط وسط بدنه است. به طور کلی چهار محل اصلی برای نصب بال به بدنه وجود دارد،

این مکان ها عبارتند از :
الف : بال بالا (High wing)
ب : بال پایین (Low wing)
ج : بال وسط (Mid wing)
د : بال بالاتر (Parasol wing)

الف -بال بالا :
image
مزایا :

١)مناسب برای هواپیماهای ترابری نظامی (به دلیل سرعت بارگیری و بزرگی حجم بار مانند کامیون که به سادگی می تواند از زیر بال عبور کرده و مجبور به دور
شدن از هواپیما نباشد و نیز خطر برخورد با بال را ندارد.)

٢)مناسب برای هواپیمای STOL
‏(short takeoff and landing)
(به دلیل تاثیر زمین، هرچه بال بالاتر برود تأثیر زمین Ground effect کمتر است.)

٣)مناسب برای هواپیماهای VTOL
‏(vertical take-off and landing)
(به دلیل اثر گرمای شدید موتور روی بال)

۴)مناسب برای هواپیماهای با بال تقویت شده توسط میله (میله ها در بیشتر مواقع نیروی کششی تحمل میکنند)

۵)مناسب برای هواپیماهایی که روی آب می نشینند و بر می خیزند. به دلیل جلوگیری از آب گرفتگی موتور که روی بال نصب است.

۶)مناسب برای هواپیماهای کایت (کنترل کایت توسط خلبان آسان تر است.)

٧)در صورت استفاده از بال بالا، چرخ ها می توانند کوتاه تر شوند و در نتیجه در وزن صرفه جویی میشود.

٨)بال بالا اثر سراشیبی بال را افزایش میدهد.
٩)چون بالها به هم وصل اند بال دارای ضریب CLmax بیشتری است.
١٠)عملکرد در نشستن بهتر است.(اثر زمین طول باند را کمتر میکند.)
١١)دید پایین تر از افق بهتر است.
١٢)شکل آئرودینامیکی قسمت پایین بدنه خوب در می آید و البته از نظر بارگیری خوب نیست. معمولاً کف بدنه رو تخت می کنند یا ارتفاع چرخ را کم میکنند، تا بارگیری راحت انجام گیرد.
١٣)نیروی پسای بال پایدار کننده است.

معایب :

١)سطح رو به رو بیشتر است.
٢)نیروی پسای بیشتری (در مقایسه با بال پایین) دارد(CDi)
٣)وزن بیشتری (در مقایسه با بال پایین) دارد.
۴)چرخها معمولاً در بدنه جمع می شوند و امکان جمع شدن در بال ضعیف است.
۵)در صورت تخت بودن کف کابین، امکان قرار دادن تجهیزات زیر کف نیست و لذا طول بدنه باید بیشتر باشد.
۶)عملکرد در برخاستن بدتر است زیرا اثر زمین طول باند را بیشتر میکند.
٧)از نظر آکروباتیکی بعد از دو نوع دیگر است. (مانور پذیری خوبی ندارد.)
٨)دید بالاتر از افق کم است.
IMG_0162
ب -بال پایین :
image
مزایا :
١)به دلیل تأثیر زمین عملکرد در برخاستن بهتر است
٢)دید بالاتر از افق بهتری دارد.
٣)چرخها می توانند در بال جمع شوند.
۴)از بال میتوان جهت سوار شدن به هواپیما استفاده کرد.
۵)هواپیما وزن کمتری نسبت به بال بالا دارد.
۶)هواپیما سطح از روبروی کمتری دارد.
٧)معمولاً از میله های تقویتی استفاده نمی شود (نیروی فشاری و کمانش) در این صورت پسای کمتری دارد.
٨)نیروی پسای القایی کمتری دارد.
٩)از نظر آکروباتیک (مانور) بهتر از بال بالا است.

معایب :
١)ضریب CLmax کمتری در مقایسه با بال بالا دارد.
٢)اثر سراشیبی بال را کمتر می کند.
٣)عملکرد نشستن بدتری دارد (طول باند بیشتری میخواهد)
۴)زاویه حمله موثر دم را کم می کند و این اثر دم را کاهش می دهد.
۵)سرعت واماندگی (Vs) بیشتری دارد.
۶)نیروی پسای بال ناپایدار کننده است.
٧)دید پایین تر از افق ضعیف است.
٨)نیروی برآی کمتری دارد.
IMG_0159
ج -بال وسط :
image
بین دو حالت الف و ب است، ولی مشکل اصلی آن اضافه وزن است چون تیرکهای اصلی چپ و راست بال از هم جدا هستند و باید خوب تقویت شوند. این حالت دارای مزایا و معایب زیر است :
١)خلبان می تواند توسط آن سوار هواپیما شده و داخل کابین شود.
٢)شکل آئرودینامیکی بهتری دارد.
٣)نمیتوان از میله جهت تقویت تیرکها استفاده کرد.
۴)سنگین تر و گران تر از دو نوع دیگر است.
IMG_0163
د -بال بالاتر :
image
این بال اغلب در هواپیماهایی که در آب فرود و برخاست می کنند استفاده میشود و در مزایا و معایب شبیه بال بالا است. به دلیل استفاده از میله های تقویت کننده، وزن و پسای بیشتری نسبت به بال بالا دارد.
IMG_0165
IMG_0166


پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لطفا معادله امنیتی را وارد کنید. * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.