هواپیمای روتان وُیجر | هوافضای جوان

هواپیمای روتان وُیجر

طرح‌های خلاقانه و بلند پروازانه در همه جای دنیای هوانوردی و صنعت هوافضا پیدا می‌شه و مربوط به زمان و دوره خاصی هم نیست بلکه از زمانی که انسان با پرواز آشنا شد سعی داشت با کمک ایده‌های خودش که خیلی از آنها هم با شکست مواجه می‌شد، پرواز رو تجربه کنه. با پیشرفت علوم مهندسی طرح‌های خلاقانه شکل تازه‌تری به خود گرفتند و تا حد زیادی درصد شکست یا موفقیت طرح از ابتدا معلوم بود. اما تخصص افرادی که صاحب این ایده‌ها یا طرح‌ها بودند هم روی موفقیت پروژشون خیلی تاثیر داشت. روتان ویجر هم یکی از این طرح‌ها بود که هم ایده‌ای بلند پروازانه بود و هم قرار بود خیلی بلند پرواز باشه، یعنی اینکه بتونه در یک پرواز طولانی دور زمین رو بچرخه، البته بدون هیچگونه سوخت‌گیری و فرودی!

ایده اولیه این طرح توسط جینا ییگر و دیک روتان که هر دو خلبان بودند و برت روتان برادر دیک که یک مهندس طراح هواپیما بود در سال ۱۹۸۱ و سر میز ناهار مطرح شد و آنها طرح اولیشون رو روی دستمالی که روی میز بود کشیدند و تصمیم گرفتند این پروژه جالب و البته دشوار رو اجرایی کنند.

The Voyager flanked by a Beechcraft Dutchess chase plane on their way to Edwards AFB on December 23, 1986. The Voyager was a unique aircraft designed by engineer Burt Rutan to fly around the world non-stop and non-refuled. The craft piloted by Dick Rutan and Jeanna Yeager achieved its milestone goal in December 1986 after flying around the world in slightly over 9 days.

روتان ویجر بر فراز ابرها

برت نقش تاثیرگذاری در اجرای این طرح داشت. او یک مهندس آمریکایی علاقه مند به پرواز بود که در سال ۱۹۴۳ متولد شد و این علاقه‌مندی به حدی بود که در سال ۱۹۵۹ یعنی در سن ۱۶ سالگی اولین پروازش رو با یک هواپیمای تک نفره انجام داد. برت پس از اخذ مدرک مهندسی هوافضا از سال ۱۹۶۵ به مدت هفت سال مهندس آزمایش‌های پروازی طرح‌های غیرنظامی نیروی هوایی بود. این مهندس پرتلاش آنچنان شیفته هواپیما بود که برای گسترش فعالیتش و رسیدن به اهداف بلندش تصمیم گرفت در زمینه طراحی هواپیما دانش و تجربه زیادی کسب کنه و تلاش‌های بسیاری کرد تا تونست در سال ۱۹۸۲ یک شرکت هواپیماسازی با نام اسکلید کامپوزیت رو راه اندازی کنه. او آنقدر با تجربه شده بوده که در همان سال اول با شرکت بیچ کرافت همکاری موفقی داشت.

splash-extended

برت و بعضی از طرح های خلاقانه اش

برت طراح بسیار با انگیزه‌ای بود و طرح‌های بسیار جالبی رو به طور منظم ارائه می‌کرد. جالبه بدونید که تعداد این طرح‌ها به ۳۶۷ رسید که از بین اونها ۴۵ طرح موفق به ساخت و پرواز شدند. ویجر هم یکی از این ۴۵ طرح بود که در سال ۱۹۸۴ اولین پرواز خودش رو انجام داد. ماموریت این هواپیما از جنبه‌های مختلفی بسیار جالب و البته مخاطره انگیز بود. اول اینکه تا آن زمان کسی موفق نشده بود دور زمین رو در یک پرواز طولانی طی کنه و به نوعی یک رکورد محسوب می شد و دوم اینکه نوع هواپیما و میزان سوخت مورد نیازش همه توجهات رو به خودش جلب کرده بود. همچنین قرارگیری در شرایط مختلف آب و هوایی کره زمین هم یکی از چالش های این پرواز بشمار می رفت.

دیک هم یک خلبان با تجربه بود که از سن ۱۹ سالگی وارد نیروی هوایی شد و بعدها به عنوان یک خلبان آزمایشگر به فعالیتش ادامه داد و جینا که به عنوان کمک خلبان در پرواز روتان وویجر دیک رو همراهی می‌کرد به پرواز خیلی علاقه داشت و در سن ۲۶ سالگی موفق به دریافت گواهی نامه خلبانی شخصی شده بود. بنابراین این تیم سه نفره توانایی انجام این پروژه و پرواز با آن را داشتند و افراد علاقه مند دیگری هم در شرکت برت با آنها همراه شدند.

1015187a_lg

دیک و جینا

کار سخت این پروژه بر عهده برت بود و ساخت آن با همکاری تکنیسین‌های داوطلب در شرکت، پنج سال به طول انجامید. این هواپیمای بزرگ به خاطر نیاز به وزن پایین با مواد مرکب از جنس الیاف شیشه، کربن، کِولار و لانه زنبوری ساخته شد که در آن زمان در نوع خود بی‌نظیر بود و در مجموع وزن خالی هواپیما رو به ۴۲۶ کیلوگرم رسوند که وزن خیلی خوبی برای این هواپیمای عظیم الجثه محسوب می‌شد. سپس با اضافه شدن موتور که در پشت آن قرار داشت، وزنش ۱۰۲۱ کیلوگرم شد و در هنگام پرواز به وزن باور نکردنی ۴۳۹۷ کیلوگرم رسید. وزنی که بیش از ۷۰ درصدش رو سوخت تشکیل می‌داد. این هواپیما لازم بود طوری طراحی بشه که علاوه بر راندمان و عملکرد خوب آیرودینامیکی، قابلیت حمل حجم زیادی از سوخت رو در مخازن مختلف داشته باشه، برای همین پیکربندی این هواپیما یکم عجیب به نظر می‌رسه.

0786619

روتان ویجر در آشیانه

تست‌های پروازی هواپیما توسط دیک و ییگر در جولای سال ۱۹۸۶ با موفقیت به پایان رسید و همه آماده فرا رسیدن یک روز تاریخی در دنیای هوانوردی بودند. چهاردهم دسامبر روز پرواز فرا رسید انبوهی از جمعیت و خبرنگاران برای دیدن این رویداد بزرگ تاریخ هوانوردی در فرودگاه حضور داشتند، روتان ویجر روی باند سرعت گرفت تا پرواز کنه اما اتفاقی ناخوشایند به وقوع پیوست و دو سر بال آن به دلیل سنگینی ناشی از سوخت به روی باند فرود کشیده شدند. این حادثه باعث آسیب به بال و جدا شدن وینگلت‌ها شد. برت و سایرین تصمیم گرفتند که هواپیما بدون وینگلت پرواز کنه چون تعمیر اساسی آن نیازمند به زمان زیادی بود و نبود آن روی عملکرد پروازی هواپیما تاثیر مختل کننده‌ای نداشت.

web11725-2010h

روتان ویجر لحظاتی پیش از پرواز (با وینگلت‌های سالم)

 

%d8%ae%d9%85-%d8%b4%d8%af%d9%86-%d8%a8%d8%a7%d9%84-%d8%a8%d9%87-%d8%af%d9%84%db%8c%d9%84-%d9%88%d8%b2%d9%86-%d8%b3%d9%88%d8%ae%d8%aa

خم شدن بال به پایین دلیل وزن سوخت

 

800px-voyageraircraftwingtipatnasm

بال‌های آسیب دیده روتان ویجر

پرواز آغاز شد اما دردسرهای دیگری به سراغ آنها آمد، لیبی اجازه پرواز در آسمانش را نداد و همین موجب طی مسافت بیشتر و مصرف سوخت بیشتر برای ویجر شد. دیک به طور مرتب با برادرش برت در تماس بود و اطلاعات مختلفی مثل شرایط جوی را از او می‌پرسید. جینا و دیک به طور مرتب کنترل هواپیما را برعهده می‌گرفتند تا زمان کافی برای استراحت داشته باشند. پرواز در نهایت پس از طی ۹ روز و سه دقیقه به پایان رسید و هنگام نشستن تنها ۴۸ کیلوگرم سوخت برایش باقی مانده بود!

web11721-2010h

جینا در حال کنترل هواپیما

3830h

روتان ویجر در مسیر دور زدن کره زمین

 

50366517

برت، جینا و دیک در مراسم ثبت رکورد و دریافت مدال

 

این هواپیمای محبوب پس از ثبت رکورد دور زدن زمین، یک سال بعد بازنشسته شد و الان در یکی از موزه‌های ملی هوافضای آمریکا پذایری علاقه‌مندان به پرواز است.

a19880548000cp05

خانه ابدی روتان ویجر

اما برت همچنان در فکر طرح‌های مختلف بود، طرح‌های بلند پروازانه‌تر. او به کارش ادامه داد تا جایی که در سال ۲۰۰۴ برنده عنوان “طراح اولین فضاپیمای اسپیس شیپ و سفر خصوصی انسان به فضا” شد و توانست جایزه ایکس ۱۰ میلیون دلاری انوشه انصاری را از آن خود کند. او از زمان شروع کارش تا زمانی که به دلیل مشکل قلبی بازنشسته شد خدمات بسیاری را به دنیای هوافضا ارائه داد و نامش برای همیشه در تاریخ ثبت شد.

rutan-image-2

برت و اسپیس شیپ

 

مشخصات فنی :

تعداد خدمه : ۲ نفر
طول بدنه : ۸.۹ متر
طول بال : ۳۳.۸ متر
ارتفاع : ۳.۱ متر
وزن خالی : ۱۰۲۱ کیلوگرم
حداکثر وزن برخاست : ۴۳۹۷ کیلوگرم
قدرت موتور : ۱۰۰ کیلو وات

 

مشخصات عملکردی :

حداکثر سرعت : ۱۹۶ کیلومتر بر ساعت
برد : ۴۲.۲۱۲ کیلومتر
مداومت پروازی : ۲۱۶ ساعت

 

 

منابع:

https://en.wikipedia.org/wiki/Rutan_Voyager

https://airandspace.si.edu/collection-objects/rutan-voyager


یک دیدگاه در ”هواپیمای روتان وُیجر

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لطفا معادله امنیتی را وارد کنید. * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.