بیچ کرافت استارشیپ | هوافضای جوان

بیچ کرافت استارشیپ

طراحی استارشیپ در نگاه اول خیلی عجیب و غیرمعمول به نظر می­‌رسد و شاید اینطور خیال کنید که بسیار جدید است اما اولین پرواز رسمی­‌اش را بیش از سی سال پیش انجام داد یعنی در سال ۱۹۸۶ و سه سال بعد اولین فروندش در شرکت بیچ کرافت تولید شد و در مدت ۶ سال که در خط تولید قرار داشت، ۵۳ فروند از این هواپیمای دورموتوره ۳.۹ میلیون دلاری که قابلیت حمل شش تا هشت مسافر را دارد تحویل مشتریانش شد. طراحی استارشیپ در سال ۱۹۷۹ آغاز شد و قرار بود یک جایگزین خوب و پرسرعت برای هواپیمای کینگ ایر باشد و ساخت نمونه­‌های اولیه و تحقیقاتی آن با همکاری شرکت Scaled Composites در سال ۱۹۸۲ انجام گرفت.

starship

پیکربندی جذاب استارشیپ

تاسیس شرکت بیچ کرافت که به سال ۱۹۳۲ باز می‌­گردد و تا الان هواپیماهای بسیار متنوعی را طراحی کرده اما استارشیب در نوع خودش بسیار متفاوت و خلاقانه است و دلیل این تفاوت، طراح خلاق آن یعنی برت روتان است. برت روتان همان کسی بود که توانست با طراحی هواپیمای روتان وُیجر در همان سال­‌ها رکورد دور زدن زمین را در ۹ روز ثبت کند.

nc-51-above-wk-and-ss1-lg

استارشیپ به همراه SS1 که هر دو توسط برت روتان طراحی شده‌اند

این هواپیما اگرچه یک طرح جدید و نوآورانه محسوب می­‌شد اما توسعه آن با چالش‌هایی روبرو بود که در پایان ۳۰۰ میلیون دلار هزینه به همراه داشت. پیچیدگی‌­هایی مربوط به ساخت کامپوزیت­‌های منحنی شکل برای پوسته سازه این هواپیما و بعدها مشکلات تکنیکی طراحی و توسعه سیستم هشدار استال یا واماندگی از جمله مواردی بود که باعث تاخیرهایی در طراحی آن شد. البته این تاخیرها و پیچیدگی‌ها آنچنان هم بی فایده نبود چون باعث توسعه فناوری­‌هایی شد که در ساخت هواپیماهای مدرن‌تر مورد استفاده قرار گرفت. استارشیپ در سه نمونه ارائه شد. البته نمونه اول که Model 115 نام داشت فقط یک نمونه غیرپروازی با مقیاس ۸۵% بود اما نمونه دوم با نام Model 2000 مدل اولیه استارشیپ تولیدی بیچ کرافت بودند در مجموع ۲۰ فروند از آن که سه فروندش مربوط به تست‌ها بود به مشتریان تحویل داده شد. در نمونه سوم یا Model 2000A براساس تجربیات بدست آمده، تغییراتی داده شد که از جمله آنها می‌توان به کاهش نویزهای کابین با بهبود عایق بندی‌ها صدا، طراحی مجدد خروجی موتور به منظور بازدهی بیشتر آن، کاهش سرعت استال تا ۱۷ کیلومتر برساعت که موجب می شد هواپیما مسافت کمتری را برای برخاستن طی کند. افزایش ۱۱۷ لیتری حجم باک های سوخت با حذف تجهیزات اضافی سیستم سوخت رسانی و … . همه این تغییرات باعث شد که وزن برخاست نمونه سوم ۲۲۷ کیلوگرم افزایش پیدا کند اما این تغییرات عملکرد استارشیپ پرآوازه را تا حدی ارتقا داد.

beech-starship-employees-lg

نمونه‌های اولیه استارشیپ در شرکت بیچ کرفت

starship-autoclave-lg

اتوکلاوی( دستگاهی که فشار و دما ایجاد می‌کند) که برای تولید قطعات کامپوزیتی استارشیپ ساخته شد

استارشیپ دم عقب ندارد و به جای آن از دم جلو یا کانارد استفاده می‌کند و دم عمودی که معمولا بالای دم افقی قرار دارد به دو سر بال منتقل شده. یکی از مزایای این پیکربندی آن است که هواپیما به ندرت دچار استال خواهد شد چون در این وضعیت، کانارد زودتر از بال در شرایط استال قرار می­‌گیرد و خلبان راحت‌تر می­‌تواند کنترل وضعیت را به دست بگیرد. بیچ تحقیقات زیادی را در زمینه استفاده از کانارد در هواپیماهای مسافربری انجام داده بود که نتیجه آن در استارشیپ محقق شد.

1986-01-03-starship-rollout-photo-200

معرفی رسمی استارشیپ در سال ۱۹۸۶

علاه بر این، حذف مجموعه دم از قسمت عقب هواپیما، موقعیت خوبی را برای قرار دادن دو موتور توربوپراپ فراهم کرده. این موتورهای هل دهنده (pusher) به شیوه جدیدی که در کمتر هواپیمایی دیده می‌شد، روی بال قرار داده شدند این موضوع باعث شد که نویزهای کابین هواپیما در مقایسه با زمانی که موتور در جلو قرار دارد یا کشنده است(puller) تا حد زیادی کاهش یابد. در ساخت سازه این هواپیما نیز از مواد مرکب کربن استفاده شده که در آن زمان فقط در هواپیماهای نظامی مورد استفاده قرار می‌گرفت. به همین خاطر نسبت استحکام به وزن استارشیب تا حد زیادی در مقایسه با نمونه‌های آلومینیومی افزایش پیدا کرد.

beechcraft_starship_fly-by

استارشیپ از نمای زیرین

بنابراین می­‌توانیم اینطور بگوییم که استارشیپ از زمان خودش بسیار جلوتر بود و همه از اینکه طراحی جالب آن به بیش از سه دهه پیش باز می­‌گردد متعجب هستیم. اما استارشیب با تمام قابلیت‌های نوینش نتوانست در مقایسه با سایر هواپیماهای هم رده به فروش بالایی دست یابد و در سه سال اول فقط یازده فروند از آن تولید شد که تعداد کمی محسوب می‌شود. این هواپیما در آن زمان ۳.۹ میلیون دلار قیمت داشت و در مقایسه با هواپیماهای هم رده خود که ویژگی‌هایی مثل سرعت بیشتر یا هزینه‌های عملیاتی کمتری داشتند رقم بالایی محسوب می‌شد. مثلا هواپیماهای Cessna Citation V و Learjet 31 که در آن زمان جت‌های تجاری مطرحی بودند، قیمتی مشابه با استارشیب داشتند اما حداکثر سرعت کروزشان به ترتیب ۱۶۵ و ۲۳۰ کیلومتر بر ساعت بیشتر بود. یا هواپیمای Piper PA-42 Cheyenne با وجود قیمت یک میلیون دلار کمتر، سرعتی بیشتر از استارشیپ داشت.

 

untitled

سه هواپیمای رقیب استارشیپ Piper PA-42 Cheyenne (عکس چپ)، Cessna Citation V (عکس راست) و Learjet 31 (عکس پایین)

 

starship-n514rs-2005-03-04-mhv-1

استارشیپ در حال سوخت گیری

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

استارشیپ شخصی در یک آشیانه

شرکت بیچ کرفت به فروش ۵۳ فروندی استارشیپ بسنده کرد و آخرین فروند آن در سال ۱۹۹۵ تولید شد. اما این پروژه ناموفق (از جنبه فروش) و موفق (از جنبه فنی) مقدمه­‌ای شد برای توسعه علوم پیشرفته در صنعت طراحی و ساخت هواپیما اما خود برای همیشه به تاریخ پیوست و فقط تعدادی از استارشیپ­‌هایی که در سال‌های آخر تولید شدند همچنان برای استفاده شخصی آسمان را لمس می­‌کنند.

 

مشخصات فنی :

تعداد خدمه : ۲ نفر
طول بدنه : ۱۴.۱ متر
طول بال : ۱۶.۶ متر
ارتفاع : ۳.۶۹ متر
وزن خالی : ۴۵۷۴ کیلوگرم
حداکثر وزن برخاست : ۶۷۵۹ کیلوگرم
قدرت موتور : ۲۴۰۰ اسب بخار

 

مشخصات عملکردی :

حداکثر سرعت : ۶۲۰ کیلومتر بر ساعت
برد : ۲۸۰۳ کیلومتر
سقف پروازی : ۱۰۹۱۲ پا

 

ngba4

نماهای مختلف استارشیپ

 

 

منابع:

https://en.wikipedia.org/wiki/Beechcraft_Starship

http://rps3.com/Pages/Starship.htm

 


پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لطفا معادله امنیتی را وارد کنید. * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.