ایستگاه فضایی تیانگونگ ۲ | هوافضای جوان

ایستگاه فضایی تیانگونگ ۲

تیانگونگ یک کلمه چینی به معنی قصر آسمانه و نام پروژه ایه که کشور چین آغاز کرده تا قدم به قدم صاحب یک ایستگاه دائمی در فضا بشه. تیانگونگ ۲ ادامه پروژه تیانگونگ-۱ است و بیشتر می‌شه گفت که یک آزمایشگاه فضاییه تا راه رو برای پروژه اصلی باز کنه. ایستگاه دائمی در سال ۲۰۲۲ آماده خواهد شد. ایستگاه دائمی که وزنی حدود ۶۰ تن خواهد داشت و در مقایسه با ایستگاه بین المللی که ۴۰۰ تن وزن داره بسیار کوچکتره.

این آزمایشگاه فضایی در سال ۲۰۱۶ و در تاریخ ۱۵ سپتامبر به همراه دو سرنشین به فضا پرتاب شد.

محل پرتاب فضاپیما در شمال غربی چین و ایستگاه ژینکوان بود. تیانگونگ-۲ وزنی حدود ۹.۵ تن و طولی معادل ۱۰.۴ متر داره و بسیار شبیه به تیانیونگ ۱ طراحی شده. دو نفر خدمه به همراه تیانگونگ ۲ به فضا فرستاده شدند و حدود دو ماه برای اجرای آزمایشات در اونجا اقامت کردند بعد از اون سفینه باری تیانژو-۱ برای رسوندن سوخت و تجهیزات لازم به این ایستگاه فرستاده شد. مانور اتصال به صورت اتوماتیک انجام شد و این فضاپیما تجهیزات لازم رو برای ساخت ایستگاه دائمی به آزمایشگاه فضایی تیانگوگ ۲ منتقل کرد.

این آزمایشگاه فضایی ابتدا قرار بود سال ۲۰۱۴ به فضا فرستاده بشه اما برنامه به تعویق افتاد و تیانگونگ ۲ در سال ۲۰۱۶ پرتاب شد. دو نفر خدمه هم توسط فضاپیمای شنژو ۱۱ به فضا پرتاب شده و به آزمایشگاه تیانگونگ متصل می‌شوند.

اتصال تیانگونگ-2 و شنژو 11

اتصال تیانگونگ-۲ و شنژو ۱۱

مدول ها و واحدهای اصلی تیونیانگ ۲

تیانگونگ ۲ از ۳ قسمت اصلی تشکیل شده: قسمت سرویس و خدمت رسانی پشت قسمت پیشرانش قرار گرفته و مدول( واحد) مداری که شامل محل زندگی خدمه است.

قطر قسمت مداری تیانگونگ ۲ تقریبا ۳.۳۵ متره اما در مدول سرویس  این قطر تا ۲.۸ متر کاهش پیدا میکنه و  دلیلش اتصال یک جفت باله­های خورشیدیه. به طول بال ۱۷ متره.

در فضاپیماها و ماهواره­‌ها نکته مهمی که باعث محدودیت وزن می‌شه راکت‌هایی هستند که اونها رو تا مدار مورد نظر و ارتفاع مشخص حمل می‌کنند. یعنی محدودیت اصلی برای وزن را راکت‌ها اعمال می‌کنند. در مورد تیانگونگ این محدودیت وزن ۸۵۰۰ کیلوگرمی توسط راکت‌های Long March 2F اعمال شده.

گرتاب تیانگونگ-2

پرتاب تیانگونگ-۲

در مدول مداری فضایی برای خدمه در نظر گرفته شده تا بتونن زندگی کنند. اما این فضا خیلی کوچیکه و اندازه اون فقط ۱۵ متر مکعبه. سیستم‌هایی که برای تامین زندگی انسان در نظر گرفته شدند تنها برای سه نفر به اندازه ۲۰ روز زندگی پاسخگو بودند که چون به زمان بیشتری برای انجام ماموریت نیاز بوده تعداد خدمه به ۲ نفر کاهش پیدا می‌کنه و مدت زمان انجام ماموریت به ۳۰ روز افزایش پیدا می‌کنه.

مدول سرویس با قطری حدود ۲.۸ متر و طول ۳.۳ متر سیستم‌های محافظتی و پیشرانش الکتریکی را در خود جای داده.

مدول ( واحد) سرویس تیانگونگ-2

مدول ( واحد) سرویس تیانگونگ-۲

همونطور که گفته شد مدول مداری فضای ۱۵ متر مکعبی رو برای زندگی خدمه فراهم می‌کنه و تجهیزات آزمایشگاهی و سیستم‌های محافظتی در قسمت انتهای اون جاسازی شده.

در این قسمت فضای خواب برای دو نفر فراهم شده و اگه نفر سومی وجود داشته باشه برای خواب مجبوره به فضاپیمای شنژو ۱۱ که به ایستگاه متصل شده بره.

سیستم پیشرانش

سیستم‌های کنترل مداری تیانگونگ ۲ شامل یک جفت موتور ۴۹۰ نیوتونی است که از سفرهای اکتشافی ماه توسط چینی‌ها به یادگار مونده و در این ماموریت مانورهای لازم رو انجام می‌ده تا فضاپیمای شنژو بتونه به آزمایشگاه فضایی متصل بشه. مانورهای منظم و کوچک برای تصحیح مسیر مدار هم توسط ۸ جت کوچک انجام می‌شه.

سیستم پیشرانش تیانگونگ ۲ شامل ۴ تانک کروی برای ذخیره سوخته. سیستمی که خیلی شبیه به سیستم پیشرانش فضاپیمای شنژو است. در کل میشه گفت چینی‌ها چون به یک طراحی رسیدند که امتحان خودش را پس داده در دیگر موارد مورد نیاز هم از همون طرح استفاده می‌کنند. هم طرح تیانگونگ ۲ خیلی شبیه به تیانگونگ ۱ است و هم طرح سیستم سوخت آن شبیه شنژو است. در هرکدام از این مخزن­‌ها ۲۳۰ لیتر سوخت می­‌توان جا داد که در نهایت اگه سوخت از نوع منومتیل هیدرازین و اکسید تتراکسید نیتروژن باشه جرم حدود ۱ تن رو تشکیل میده.

کنترل ارتفاع توسط تعدادی موتورها تراست پایین انجام می‌شه و حرکت یاو و پیچ ( حرکت حول محورهای z و  y ) این آزمایشگاه فضایی توسط حرکت هماهنگ چهار جفت موتور و حرکت رول ( چرخش حول محور X) و همچینین حرکت مستقیم و انتقالی توسط هر ۸ موتور انجام می‌شه.

باتری و صفحه‌های خورشیدی

هرکدام از بال­‌های خورشیدی این ایستگاه ۴ صفحه خورشیدی داره که در مجموع حدود ۳۲ متر مربع پنل خورشیدی برای این آزمایشگاه خورشیدی فراهم می‌کنه این سلول‌های خورشیدی در بیشترین حالت حدود ۶۰۰۰ وات توان فراهم می‌کنند که در حالت میانگین تقریبا ۲۵۰۰ وات تولید می‌شه. سنسورهای خورشیدی بر روی این ایستگاه موقت قرار گرفته تا مطابق با زاویه نور خورشید، پنل‌های خورشیدی رو در زاویه مناسب قرار بدهند تا عملکرد بهینه فراهم بشه.

انرژی توسط باتری‌های هیبریدی متال-نیکل ۴۰Amp-Hour ذخیره می‌شه. سیستم‌های اصلی ولتاژ ۱۰۰ ولت رو لازم دارند و زیرسیستم‌ها با ولتاژهای متفاوت ۲۸ و ۱۲ ولت کار می‌­کنند که این ولتاژها باید به دقت کنترل شوند.

مدول سرویس توسط یک قسمت مخروطی شکل به طول بیش از یک متر به مدول مداری متصل شده و این بدلیل تغییر قطر این دوقسمته. باید از تمام فضاها در یک ایستگاه فضایی به صورت بهینه استفاده بشه به همین دلیل از این فضا برای نگهداری اکسیژن تحت فشار و مخازن آب مورد استفاده خدمه و تامین اتمسفر لازم توسط سیستم‌های کنترل محیط استفاده می‌شه.

اسمبل مدول های مختلف تیانگونگ-2

اسمبل مدول‌های مختلف تیانگونگ-۲

در آینده این آزمایشگاه فضایی جای خودش رو به تیانگونگ-۳ میده.

برای دیدن موقعیت فعلی این آزمایشگاه اینجا کلیک کنید

تاریخچه ماموریت‌ها

تاریخ

ماموریت نوع محل پرتاب وسیله پرتاب تعداد خدمه

۲۰۱۶-۰۹-۱۵

 

تیانگونگ -۲

آزمایشگاه فضایی

جیوچوان

  CZ-2F

 

۰

۲۰۱۶-۱۰-۱۷

 

شنژو ۱۱

با خدمه

جیوچوان

  CZ-2F

 

۲

۲۰۱۷-۰۴-۲۰

 

تیانژو ۱ تجهیزاتی و سوخت ونگ چانگ CZ-7

 

۰

 

مشخصات کلی

تعداد خدمه

۲ قطر ۳.۳۵m

جرم

۸.۶t

سرعت مداری

۷.۶km/s

طول ۱۰.۴m بازه مدار

۹۲minutes

ویدئو پرتاب تیانگونگ-۲ را در زیر ببینید:

 

منابع:

http://www.n2yo.com/satellite/?s=41765

https://chinaspacereport.com/spacecraft/tiangong2

https://en.wikipedia.org/wiki/Tiangong-2

 


پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لطفا معادله امنیتی را وارد کنید. * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.