پهپاد EMT aladin | هوافضای جوان

پهپاد EMT aladin

این پهپاد مینیاتوری و بدون سرنشین توسط کمپانی هوانوردی آلمان EMT طراحی و ساخته شده تا در اختیار ارتش آلمان قرار بگیره و برای عملیات‌های هوشمندی، نظارت و شناسایی استفاده بشه. این پهپاد توسط یک کاربر به سرعت سرهم شده و به هوا فرستاده می‌شه. مجموعه این پهپاد شامل یک ایستگاه زمینی ground control station (GCS) و خود پهپاده که پهپاد اطلاعات و تصاویر رو ضبط می‌کنه و از طریق ارتباطات ماهواره‌ای اون رو به ایستگاه کنترل زمینی ارسال می‌کنه تا کاربر بتونه از اونا استفاده کنه.

پهپاد Aladin

پهپاد Aladin

کمپانی EMT سفارش ۱۱۵ تایی از این پهپاد رو برای نیروی ارتش آلمان در ماه مارس ۲۰۰۵ دریافت می‌کنه و در ماه آگوست همون سال تحویل این پهپاد به ارتش رو شروع می‌کنه. این پهپاد در شمال افغانستان مورد استفاده ارتش قرار می‌گیره. وزارت دفاع هلند هم برای عملیات در جنوب افغانستان منطقه اورزگان در ماه می سال ۲۰۰۶ یک سفارش خرید به شرکت EMT میده که در نهایت ۱۰ پرنده بدون سرنشین به همراه ۵ ایستگاه زمینی به این کشور تحویل داده می‌شه.

طراحی و پیشرفت

در ماه می سال ۲۰۰۰ میلادی توسعه این پهپاد به کمپانی EMT پیشنهاد داده شد و این شرکت طراحی و ساخت این پرنده رو در جولای ۲۰۰۰ شروع کرد.

این پرنده ویژگی‌های طراحی مناسبی داره به طوری که این پهپاد می‌تونه هم در شب و هم در روز به عملیات خودش ادامه بده و همین طور در شرایط بد آب و هوایی هم پرواز می‌کنه. یکی از ویژگی‌هایی که برای طراحی این پهپاد در نظر گرفته شده بود، پرواز در کوهستان‌ها و هوای گرم افغانستان است. این پهپاد می‌تونه در شرایط سخت و نامناسب نشست و برخاست داشته باشه و روی باندهای چمن هم این کار رو انجام میده. پرتاب این پهپاد می‌تونه با استفاده از یک طناب مخصوص یا با استفاده از نیروی دست اپراتور انجام بشه و فرود اون به راحتی و مستقل انجام می‌شه.

ویژگی‌های Aladin

این پهپاد از ایرفریم‌هایی قوی و محکم از جنس کامپوزیت‌های فایبر گلاس بهره می‌بره که علاوه بر استحکام بالا وزن پهپاد رو کاهش می‌دهند. این پرنده به چهار دوربین ویدئو رنگی CCD مجهز شده که شامل یک دوربین حرارتی مادون سرخ، یک دوربین دیجیتال با زوم بالا و دو دوربین فیلمبرداری با نور روز برای ثبت اطلاعات شناسایی زمین می‌شه. کل این سیستم در دو چمدان جا می‌شود که شامل پرنده و وسایل مورد نیاز ایستگاه زمینی است همچنین یک ملخ دو پره‌ای و باتری لیتیوم-پلیمری قابل شارژ نیز در این محفظه قرار داره.

این پرنده بدون سرنشین در مدت ۵ دقیقه می‌تونه سرهم بشه یا دویاره جمع بشه و این کار عملا بدون هیچ ابزار خاصی صورت میگیره. بعد از فرود این پهپاد تنها با تعویض باتری پرنده آماده میشه تا به ماموریت بعدی اعزام بشه.

ناوبری

این پهپاد رو می‌شه به دو روش هدایت و کنترل کرد یکی با استفاده از ایستگاه‌های کنترل زمینی و ارتباطات جی پی اس و دیگری با استفاده از برنامه‌های مستقل پروازی که از قبل مشخص می‌شه و به پهپاد داده می‌شه. یک سیستم نشست و برخاست اتوماتیک هم برای این پهپاد در نظر گرفته شده که با استفاده از اون وقتی که ارتباط این پرنده با ایستگاه‌های زمینی قطع می‌شه به کار می‌افته تا پرنده بتونه خودش رو از سقوط نجات بده.

سنسورها

Aladin به سیستم‌های الکترواپتیک نور روز (EO) و سنسورهای حرارتی مادون قرمز برای شناسایی در شب مجهز شده. سنسورهای الکترواپتیک اشعه‌های نور رو به سیگنال‌های الکتریکی تبدیل می‌کنند تا فیلم‌ها و عکس‌ها به خوبی از میدان عملیاتی ضبط بشوند.

پیشرانش

این پرنده به یک موتور الکتریکی DC و یک باتری لیتیوم-پلیمری مجهز شده و برای پرواز به نیروی الکتریکی این باتری اتکا می‌کنه.

موتور پهپاد Aladin

موتور پهپاد Aladin

ایستگاه کنترل زمینی

GSC یا واحد کنترل زمینی وظیفه دریافت، ذخیره سازی، پردازش و نظارت بر داده‌های فراهم شده از پرنده را به عهده داره. این ایستگاه شامل یک واحد کنترل قوی و یک آنتنه که برد این آنتن حدود ۵ کیلومته. ایستگاه کنترل زمینی به راحتی توسط اپراتور قابل حمل و جابجاییه. این واحد شامل یک لپ تاب قوی، صفحه نمایش یکپارچه ویدئویی، صفحه نمایش مانیتورینگ، ماژول‌های ضبط اطلاعات دیجیتال و نقشه‌های دو بعدی و سه بعدی به منظور برنامه‌ریزی ماموریت و کنترل پروازه. این واحد حدود ۱۷ کیلوگرم وزن داره و توسط کمپانی EMT ساخته شده. کلیه این اطلاعات در یک ماموریت ذخیره می‌شوند تا در صورت نیاز بشه اونها رو تجزیه و تحلیل کرد.

توانایی‌ها فرود این پرنده باعث شده تا با استفاده از ایستگاه کنترل از اثر باد جانبی هنگام فرود کاسته بشه و پرنده بتونه فرود دقیق‌تری رو انجام بده. ارتباطات پرنده و ایستگاه زمینی از طریق فرکانس UHF و باند C تا فاصله ۱۵ کیلومتری صورت می‌گیره.

حمل پهپاد و ایستگاه زمینی توسط سربازها

حمل پهپاد و ایستگاه زمینی توسط سربازها

عملکرد

بیشترین سرعت این پرنده حدود ۱۵ کیلومتر بر ساعت تا ۹۰ کیلومتر بر ساعت با توجه به شرایط آب و هوایی متغیره و ارتفاع پروازی که این پرنده می‌تونه در اون خدمت کنه بین ۱۵ تا ۲۰۰ کیلومته. زمان پروازی این پرنده در بیشترین حالت حدود یک ساعت و بیشترین وزن برخاست پرنده ۴ کیلوگرمه.

برای دیدن نحوه اسمبل کردن و پرتاب این پهپاد می‌تونید ویدئوی زیر رو مشاهده کنید. در این ویدئو میبینید که تمام قطعات حتی ملخ و بال ها و دم به بوم اصلی متصل میشن و زمان کمتر از ۵ دقیقه برای این کار لازمه. ایستگاه کنترل زمینی هم نشون داده میشه و در انتها پهپاد برای پرتاب آماده میشه.

 

منایع

http://www.emt-penzberg.de

https://www.militaryfactory.com

https://www.army-technology.com

https://en.wikipedia.org

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لطفا معادله امنیتی را وارد کنید. * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.