سرنوشت هواپیماها | هوافضای جوان

سرنوشت هواپیماها

هزاران نفر در سرتاسر دنیا با نگه داری عاشقانه از یک یا چند خودروی قدیمی (بسته به بضاعت) خوش اند. احساس خوشایند جمع آوری و نگه داری از خودروهای خاطره انگیز، در کلکسیون‌های خصوصی خودرو که در سرتاسر دنیا وجود دارند بروز پیدا می‌کند. خیلی از دیگر افراد هم بسته به علایق شخصی کلکسیون‌هایی از سکه، تمبر، اسکناس یا عتیقه جاتی از رادیوها، دوربین ها و… جمع آوری می‌کنند. خودروها، سکه ها و.. می‌توانند باکمک کلکسیونرها عاقبت به خیر شوند، اما افراد کمی آنقدر خوش شانس هستند که کلکسیونی از هواپیما داشته باشند. اینجاست که حق داریم از خودمان بپرسیم سرنوشت این پرنده‌های آهنی به کجا ختم می‌شود؟

بعضی هواپیماها نمادی از توانمندی و قدرت یک کشورند. در بسیاری از نقاط دنیا می‌توان چنین تصویرهایی را دید: هواپیمایی که در معرض دید عموم با ژستی از باشکوه ایستاده. این شاید شیرین‌ترین سرنوشت متصور برای یک هواپیماست.

داستان همیشه اینقدر خوش نیست، بسیاری از کشورها با هواپیماهای بازنشسته مثل یک زباله رفتار می‌کنند:

خیلی از هواپیماها در حومه شهر رها و تبدیل به محل تفریح و دیوارنویسی جوان‌ها می‌شوند.

اما شاید هیچ کدام از این‌ها به تلخی فراموش شدن در سکوت و غربت یک آشیانه متروکه نباشد!

بسیاری از کشورها اما راه حل محترمانه‌تری برای برخورد با هواپیماهای بازنشسته در پیش گرفته‌اند. تأمین زمین‌هایی مخصوص دپو کردن این هواپیماها که با عنوان گورستان هواپیما (Aircraft Graveyard) شناخته می‌شوند، راه حلی است که در بسیاری از کشورها جا افتاده است. نحوه و علی الخصوص میزان نظم این عملیات به شدت به خصوصیات کشور دپو کننده مرتبط است. به طور مثال؛ نمونه ای از گورستان هواپیما، به مفهوم روسی آن: …

… و نمونه دیگری به روش امریکایی:

گورستان های هواپیمایی ایالات متحده، از نظر نظم و دقت بایگانی هواپیماها معروف هستند.

 

تصویر بالا مجموعه‌ای از بمب افکن‌های B52 بازنشسته است که در گورستان هوایی مجاور پایگاه هوایی داویس-مونتان ارتش امریکا در آریزونا قرار گرفته‌اند، این منطقه که به نام AMARG معروف است، بزرگترین گورستان هواپیما در سرتاسر جهان است. تصویر زیر فقط بخشی از این منطقه را نمایش می‌دهد.

قطعات هواپیماها و هلیکوپترهای موجود در این پایگاه، تا جای ممکن بازیافت می‌شود. در تصویر زیر ردیفی از هلیکوپترهای شینوک دیده می‌شود که علاوه بر بسیاری از قطعات داخلی، ملخ، موتور و حتی ارابه فرودشان را برای بازیافت از دست داده‌اند.

در حاشیه‌ی این گورستان یک موزه ی تاریخ هوایی به نام موزه PIMA دایر است که شامل ردیفی از هواپیماها به همراه تابلویی از نام آنهاست. تصویر زیر خوش ذوقی مسئول این نمایشگاه در تدارک محل مربوط به هواپیمای رادارگریز F117 را نشان می‌دهد. با توجه به اینکه این هواپیما در زمان حیات از دید رادارها نامرئی بود، بعد از مرگ هم باید از دید بازدیدکنندگان نامرئی باشد!! در این تصویر در پشت تابلو، چیزی جز چرخ‌ها و نردبان ورود به این هواپیما دیده نمی‌شود!

گورستان AMARG و بسیاری دیگر از همتایان آن محل تجمع هواپیماهایی هستند که عمر مفیدشان به پایان رسیده. اما بد نیست بدانیم گورستان‌های هوایی دیگری نیز وجود دارند که محل تجمع وسایل پرنده‌ی جوانمرگ شده هستند و از یک فاجعه حکایت دارند. گورستان ماشین آلات چرنوبیل (در اکراین شوروی سابق) یکی از آن‌هاست. این منطقه میزبان ماشین آلات و هلیکوپترهایی است که بعد از فاجعه نشتی در رآکتور هسته‌ای چرنوبیل، برای تخلیه ساکنین شهر و کنترل آلودگی رادیواکتیو به کار گرفته شدند. این ادوات علی رقم سلامت فنی، به دلیل آنکه خود در طول این عملیات دچار آلودگی رادیواکتیو شده بودند، همگی از رده خارج شدند. (شایان ذکر است که در مجموع ۶۰۰ هزار نفر در فرآیند این عملیات شرکت داشتند که بسیاری از آنان برای کنترل آلودگی منطقه جان خود را به خطر انداخته و در معرض آلودگی رادیواکتیو قرار گرفتند که بدین وسیله یادشان را گرامی می‌داریم)


 

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لطفا معادله امنیتی را وارد کنید. * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.