پرنده ی Boeing A160 HummingBird | هوافضای جوان

پرنده ی Boeing A160 HummingBird

A160  یک پرنده­‌ی بدون سرنشین و یا به بیان دقیق‌­تر یک هلیکوپتر بدون سرنشین است­­­­، هلیکوپترها ویژگی‌های زیادی دارند که آن‌ها را به پرنده­‌های محبوبی تبدیل کرده، به عنوان مثال در مقایسه با هواپیماها (­با سرنشین یا بدون سرنشین­) از قابلیت نشست و برخاست عمودی و همین­طور از قابلیت پرواز شناور (Hover) بهره مندند که می‌تواند در موقعیت‌هایی مثل نشست و برخاست روی ناوها (به دلیل کمبود جا) و یا کمک رسانی (به دلیل پرواز شناور) خیلی مفید باشند. هم چنین در مقایسه با مولتی روتورها هلیکوپتر برتری‌هایی مثل بازده بیشتر و همین طور مداومت پروازی و برد بیشتر  را دارد.

طراحی این پرنده شامل بسیاری از فناوری­‌های جدید است که قبل از آن  در هیچ  هلیکوپتری استفاده نشده بود­، این فناوری‌ها به این پرنده  اجازه می­‌دهد تا با مداومت پروازی  و ارتفاع بیشتر نسبت به هر هلیکوپتر عملیاتی حال حاضر پرواز کند­. توسعه هومینگ برد توسط Frontier Aircraft در سال ۱۹۹۸ آغاز شد. از سال ۲۰۰۳­، ارتش ایالات متحده و نیروی دریایی ایالات متحده نیز به تامین مالی این پروژه کمک کردند.

در ماه مه سال ۲۰۰۴­،  این شرکت (Frontier Aircraft) توسط شرکت بوئینگ  خریداری شد و به  Boeing Phantom Works و سپس به گروه سیستم‌های پیشرفته سامانه‌های دفاع یکپارچه بوئینگ ( Boeing Integrated Defense Systems ) پیوست­. مدل‌های پیشین A160 دارای موتورهای شرکت خودرو سازی Subaru بودند.

این پروژه دارای اهداف جاه‌­طلبانه مانند برد ۲۵۰۰ مایل (۴۰۰۰ کیلومتر)­، حمل بار ۱۳۵ کیلوگرمی­، مداومت پروازی ۲۴ ساعته و ارتفاع ۳۰،۰۰۰ فوت (۹۱۰۰ متر) بود­. A160 به حداکثر سرعت بیش از ۱۴۰ گره (knot) دست یافت­، هر چند اهداف اصلی آن استقامت بودند و نه سرعت. همچنین پروازهای A160 به جای تکیه بر کنترل انسان­، عمدتا خودکار بودند­، و پرنده خود در مورد چگونگی پرواز برای رسیدن به اهداف خاص تصمیم می‌گرفت.

امکان قرار گیری یک مخزن در زیر این پرنده وجود دارد که برای اهداف متفاوتی مثل حمل یک محموله مخابراتی، سوخت اضافه و … استفاده می‌شود.

در بالا تصویر پرنده بدون این مخزن و در زیر تصویر پرنده با این مخزن مشاهده می‌شود.

همانطور که در تصویر بالا می‌بینیم برای پرواز این هلیکوپتر دو ملخ به کار رفته است، ملخ اصلی که برای ایجاد نیروی برآ استفاده شده است و باعث می‌شود هلیکوپتر از روی زمین بلند شود و پرواز کند، ملخ دوم که کوچکتر از ملخ اول است روی دم این پرنده نصب شده است و وظیفه ی آن خنثی کردن گشتاور ناشی از چرخش ملخ اول و پایداری پرنده می‌باشد.

ملخ‌ها

اولین نمونه‌ی این هلیکوپتر بدون سرنشین توسط سه ملخ پرواز می‌کرد، این در حالی است که نسخه چهار ملخ A160 در نوامبر سال ۲۰۰۲ با استفاده از یک موتور چهار سیلندر سوبارو، و بعد از آن با موتور پیستونی شش سیلندر به پرواز درآمد. در دو شکل زیر ماکت‌های سه ملخه و چهار ملخه را مشاهده می‌کنید.

موتور

Hummingbird A160T توسط یک موتور توربوشفت Pratt and Whitney Canada PW207D طراحی شده است. موتور می‌تواند ۴۲۶.۷ کیلو وات (۵۷۲ اسب بخار) توان تولید کند. این موتور همچنین دارای کنترل کامل موتور دیجیتال قدرتمند (FADEC) است که برای کاهش بار کاری خلبان، از جمله خود راه اندازی به کار گرفته شده است. شرکت Frontier طراحی یک موتور دیزلی KW600  برای A160 را آغاز کرد اما هرگز آن را تکمیل نکرد. موتور دیزلی به دلیل مصرف سوخت پایین‌تر، مداومت پروازی A160 را تقریبا دوبرابر می‌کرد. در زیر تصویری از موتور PW207D مشاهده می‌کنید.

دوربین 

قرار قود A160 به سیستم تصویربرداری ARGUS-IS توسعه یافته توسط DARPA مجهز شود، که دارای یک دوربین ۱.۸ گیگاپیکسل است. ارتش آمریکا مدعی است که این سیستم، توانایی ردیابی مردم و وسایل نقلیه را از ارتفاع بالاتر از ۲۰،۰۰۰ فوت دارد. در تصویر زیر این سیستم تصویر برداری را مشاهده می‌کنید.

تاریخچه عملیاتی

Hummingbird اولین پرواز خود را در ژانویه سال ۲۰۰۲ با استفاده از یک موتور سوبارو ( یک شرکت خوروسازی ژاپنی ) ۴ سیلندر انجام داد و  پس از آن که بوئینگ در ماه مه ۲۰۰۴ این برنامه را برعهده گرفت، در ۲۰ سپتامبر ۲۰۰۴، Hummingbird اولین پرواز خود را زبر نظر این شرکت آغاز کرد.

در اوت ۲۰۰۵، Hummingbird  بر روی شهر ویکتورویل در یک  دور ۱۲۰۰ مایلی با سرعت ۶۰ گره ( knot ) و ارتفاع ۴۰۰۰ فوت، یکی از طولانی‌ترین پروازهای هلیکوپتر را انجام داد.

در تاریخ ۳۰ نوامبر ۲۰۰۵، این پرنده با موفقیت اولین پرواز خود را با یک موتور پیستونی ۶ سیلندر با قدرت ۲۹۰ کیلو وات( ۳۹۰ اسب بخار)، که حدود نیم ساعت طول کشید، را انجام داد.

یک نسخه توربو شفت پیشرفته، A160T ، اولین بار در ۱۵ ژوئن ۲۰۰۷ به پرواز در آمد.

این پرنده در تاریخ ۲۷ سپتامبر ۲۰۰۷، در حالی که بار ۱۰۰۰ پوندی را حمل می‌کرد، ۸ ساعت پرواز کرد. در تاریخ ۱۰ دسامبر ۲۰۰۷، یکی از نمونه‌های اولیه A160T در جریان آزمایش پرواز در مرکز تست‌های پیشرفته بوئینگ در شهر Victorville سقوط کرد.

در تاریخ ۹ می ۲۰۰۸، در Yuma Proving Ground ( یک مرکز ارتش ایالات متحده و یکی از بزرگترین تأسیسات نظامی در جهان) در آریزونا، A160T توانایی خود را برای از بین بردن اثر زمین (HOGE) در ۱۵۰۰۰ فوت نشان داد، یک هفته بعد، در شب ۱۴ مه، A160T یک پرواز ۱۸.۷ ساعته انجام داد، در حالی که پس از فرود هنوز به اندازه ۹۰ دقیقه پرواز سوخت داشت، این پرواز به عنوان طولانی‌ترین پرواز چرخ بال (rotorcraft)  شناخته شد.

در آگوست ۲۰۰۹، A160 توسط نیروی دریایی ایالات متحده همراه با هلی کوپتر Kaman K-MAX برای نشان دادن توانایی حرکت ۶۰۰۰ پوند برابر با ۲۷۲۲ کیلوگرم محموله در کمتر از ۶ ساعت در سه روز متوالی انتخاب شد.

سوانح

یک فروند از این پرنده در تاریخ ۲۸ ژوئیه ۲۰۱۰ A160T در فرودگاه لجستیک جنوبی کالیفرنیا سقوط کرد.

سقوط دیگری ناشی از ارتعاش در شهر ویکتورویل در ۱۷ آوریل ۲۰۱۲ اتفاق افتاد که باعث آسیب رساندن به سنسور ARGUS و هواپیما شد.

همچنین سایت Flight Global گزارش می‌دهد که Hummingbird بوئینگ A160 در تاریخ ۴ سپتامبر ۲۰۱۰ در آزمایشات پرواز در بلیز سقوط کرد.

ویژگی‌های عمومی

• خدمه: ۰

• طول: ۳۵ فوت (۱۰.۷ متر)

• قطر اصلی روتور: ۳۶ فوت (۱۱ متر)

• وزن خالی: ۲۵۰۰ پوند (۱۱۳۴ کیلوگرم)

• وزن ناخالص: ۶۵۰۰ پوند (۲۹۴۸ کیلوگرم)

• نیروی محرکه: یک موتور Prat and Whitney Canada PW207D، ۵۵۰ اسب بخار (۴۱۰ کیلو وات)

عملکرد

• حداکثر سرعت: بیشتر از ۱۶۰ مایل ( بیشتر از ۲۵۸ کیلومتر بر ساعت )

• مداومت پروازی: بیشتر از ۲۰ ساعت

• سقف پرواز سرویس دهی: بین ۲۰۰۰۰ تا ۳۰۰۰۰ فوت (۶۱۰۰ تا ۹۱۵۰ متر)

• حداکثر نسبت برآ به پسا: ۷

در لینک زیر فیلمی از این پرنده مشاهده می‌کنید:

مراجع

  • https://en.wikipedia.org/wiki/Boeing_A160_Hummingbird#Design_and_development
  • https://www.flightglobal.com/news/articles/karem-aircraft-confident-military-investment-will-bear-404813/
  • https://web.archive.org/web/20081205030915/http://www.boeing.com/news/releases/2007/q4/071016a_pr.html
  • https://web.archive.org/web/20081020163247/http://www.boeing.com/news/releases/2008/q2/080521c_nr.html
  • https://www.militaryfactory.com/aircraft/detail.asp?aircraft_id=796
  • https://www.helis.com/database/engines/PW207D/
  • https://www.airforce-technology.com/projects/hummingbird/

 

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لطفا معادله امنیتی را وارد کنید. * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.