بویینگ 777 | هوافضای جوان

بویینگ ۷۷۷

15

بوئینگ در دهه ۱۹۷۰، مدل ۷۵۷ را با مدل ۷۲۷ جایگزین کرد و طراحی ۷۶۷ را برای رقابت با ای ۳۰۰ ایرباس انجام داد. تو همین حوالی بود که ایده اولیه ساخت یک هواپیمای سه موتوره با نام ۷۷۷ به ذهنش رسید. بوئینگ قصد داشت بدین وسیله با دی سی ۱۰ کارخانه مک دانل داگلاس و ال ۱۰۱۱ تری استار کارخانه لاکهید مارتین، رقابت کنه.

اول، شکل ظاهری این هواپیمای جدید شبیه بوئینگ ۷۶۷ بود. بوئینگ می‌خواست که ۷۷۷ ظرفیت حمل و ۲۷۵ نفر مسافر را داشته باشه و در دو نوع قاره‌پیما با برد ۵۰۰۰ کیلومتر و بین قاره‌ای با برد ۸۰۰۰ کیلومتر ساخته بشه.
در دهه ۱۹۸۰، ایرلاین‌ها تمایل زیادی به هواپیماهای دوموتوره‌ای مانند بوئینگ ۷۶۷ و ایرباس ای۳۰۰ نشان دادن و این دو مدل رو بیشتر می‌خریدن. به همین دلیل بوئینگ متقاعد شد که پروژه ۷۷۷ را متوقف کنه. اما بعد از یه مدتی، بوئینگ به این نتیجه رسید که با توجه به فناوری قدیمی به کار رفته در هواپیماهای دی سی۱۰ و لاکهید مارتین ۱۰۱۱ تری استار (طراحی این هوپیماها مربوط به دهه ۱۹۶۰ بود)، اگر محصولی با ظرفیت و برد پروازی بین بوئینگ ۷۴۷-۴۰۰ و بوئینگ ۷۶۷-۳۰۰ تولید کنه، با موفقیت می‌تونه محصولش رو بیشتر بفروشه و از رقیباش تو کسب درآمد جلو بزنه(در این سال‌ها ایرباس نیز با همین ایده دست به طراحی ایرباس ای۳۴۰ زد).
ابتدایی‌ترین طرحی که به ذهن مهندسان رسید این بود که مدل ۷۴۷ را بزرگ‌تر کنن. اسم این پروژه بوئینگ ۷۴۷ ایکس بود و تنها تفاوت بدنه آن با بوئینگ‌های ۷۶۷ عادی، طول بیشترش بود. البته بال‌های اون تا یه مقداری بزرگ‌تر بودند و گنجایشش هم تا ۳۴۰ مسافر زیاد شده بود. برد پروازی اون هم ۷۳۰۰ مایل دریایی (۱۳۵۰۰ کیلومتر) تخمین زده شد.
ایرلاین‌ها نمی‌خواستن از این پروژه بوئینگ حمایت کنن. چون که هواپیمایی با قابلیت بهتر انجام پروازهای بین قاره‌ای و پهن پیکرتر مثل بوئینگ ۷۴۷ را بیشتر دوست داشتن. اونا به این نتیجه رسیده بودن که استفاده از ۷۶۷ ایکس در مسیرهای بین قاره‌ای سود اقتصادی قابل توجهی نداره. در نتیجه مهندسان بوئینگ متوجه شدن که باید یه هواپیمای کاملاً جدیدی رو طراحی کنن؛ بوئینگ ۷۷۷.
اون چیزی که فرایند طراحی ۷۷۷ رو از بقیه محصولات بوئینگ متمایز می‌کنه اینه که توی اون به طور گسترده به نظرات شرکت‌های هواپیمایی به عنوان مشتری توجه کردن. بوئینگ برای اولین بار از چند تا شرکت هواپیمایی بزرگ خواست که به عنوان مشاور تو فرایند طراحی کمکش کنن. شرکت‌های یونایتد ایرلاینز، آل نیپون ایرویز، بریتیش ایرویز، ژاپن ایرلاینز، کثای پاسیفیک و کوانتاس برای همین کار انتخاب شدن. به همین دلیل طراحی ۷۷۷ رو باید آغاز فصل جدیدی از مشتری مداری در صنایع هوافضا دونست.
الآن شرکت سنگاپور ایرلاینز، با داشتن ۵۸ فروند بوئینگ ۷۷۷ بزرگ‌ترین استفاده کننده از این نوع هواپیما تو جهانه. از این تعداد ۴۶ فروند از نوع ۷۷۷-۲۰۰ ای‌آر و ۱۲ فروند از نوع ۳۰۰ هستن. این شرکت همچنین ۱۹ فروند ۷۷۷-۳۰۰ ای‌آر را سفارش داده و در حال مذاکره برای خرید ۱۳ فروند دیگس.
تا پایان سال ۲۰۰۶، ۴۴ شرکت هواپیمایی از سراسر جهان، ۸۴۹ فروند ۷۷۷ را به بوئینگ سفارش دادن.
استفاده از فناوری‌های به روز شده
بوئینگ ۷۷۷-۳۰۰ هواپیمایی اماراتبوئینگ، مجموعه‌ای از پیشرفتهترین دستاوردهای فنی صنعت هوافضا را برای اولین در ۷۷۷ ارائه کرده:
– کابین خلبان شیشه‌ای مجهز به نمایشگرهای کریستال مایع هانی ول سیستم کنترل پرواز دیجیتال فلای بای وایر با قابلیت برگشت به حالت دستی سیستم‌های اویونیکی پیشرفته با قابلیت سازگاری با نرم‌افزارهای مختلف کیف پروازی الکترونیکی مجهز به رایانه استفاده گسترده از مواد کامپوزیت در بدنه هواپیما (حدود ۹% کل وزن) شبکه اویونیکی فیبر نوری مجهز بودن به بزرگ‌ترین و قدرتمندترین موتورهای توربوفن در بین هواپیماهای تجاری (قطر فن موتورهای GE-90-115B که در ۷۷۷ به کار رفته، به ۳/۳ متر می رسه)
بوئینگ اکثر این دستاوردهای جدید رو مدیون کار روی پروژه بوئینگ ۷جی۷ است. هواپیمایی که هیچ وقت ساخته نشد. ۷۷۷ اولین پرواز خودش رو در روز ۱۴ ژوئیه (جولای) سال ۱۹۹۴ انجام داد. خلبان این پرواز آزمایشی، «جان ای. کاشمن» بود. بعدها، اون هواپیما بیشتر از تمام محصولات قبلی بوئینگ تحت آزمایش های پروازی قرار گرفت.
یک سریال مستند تلویزیونی با نام «۷۷۷ جت قرن بیست و یکم»، درباره‌ی مراحل گوناگون ساخت، آزمایش و تحویل ۷۷۷ ساخته شده. سازمان هوانوردی فدرال ایالات متحده در روز ۳۰ می سال ۱۹۹۴، مجوز ETOPS-180 رو به ۷۷۷-۲۰۰ مجهز به موتورهای PW4074 داد و به این صورت ۷۷۷ به اولین هواپیمایی تبدیل شد که در اول ورودش به ناوگان هوایی آمریکا این مجوز رو به دست آورد.
ویژگی جالب توجه دیگر این هواپیما مجهز بودنش به سیستم معمولی Control yoke به جای سیستم Side stick Controller است که در هواپیماهای جنگنده با فلای بای وایر و ایرباس‌های جدید مورد استفاده قرار گرفته، چرا که بوئینگ عقیده داره خلبان‌ها بهتر با سیستم‌های کنترل Stick and rubber کنار میان.
مدل‌های ۷۷۷
مدل ۷۷۷ به وسیله دو مشخصه نام‌گذاری شده. یکی اندازه بدنه هواپیما که روی گنجایش مسافر و بار اون تأثیر مستقیم داره. خانواده ۷۷۷-۲۰۰ اولین مدل از ۷۷۷ بود که تو خط تولید بوئینگ قرار گرفت. چند سال بعد، ۷۷۷-۳۰۰ که بدنه‌ای درازتر داره به بازار ارائه شد.
ویژگی دوم برد پروازیه که بر این اساس ۷۷۷ در سه دسته تقسیم‌بندی شده:
۱. بازار ای: ۳۹۰۰ تا ۵۲۰۰ مایل دریایی (۷۲۲۰ تا ۹۶۳۰ کیلومتر)
۲. بازار بی: ۵۸۰۰ تا ۷۷۰۰ مایل دریایی (۱۰۷۴۰ تا ۱۴۲۶۰ کیلومتر)
۳. بازار سی : ۸۰۰۰ مایل دریایی (۱۴۸۱۵ کیلومتر) و بیشتر از آن
این نوع دسته‌بندی، برای توانایی مقایسه با رقیب اصلی ۷۷۷، یعنی ایرباس ای۳۴۰، انجام گرفته. کارخانه بوئینگ و شرکت‌های هواپیمایی به جای ۷۷۷-۲۰۰، از مخفف آن به صورت ۷۷۲ یا ۷۷۲A، به جای ۷۷۷-۳۰۰ از ۷۷۳ و به جای ۷۷۷-۳۰۰ ای‌آر از ۷۷۳B یا ۷۷۳ER استفاده می‌کنن . پس اگر در برنامه پروازی یک شرکت هواپیمایی، با این اسم‌ها روبرو شدین، تعجب نکنین.
مدل‌های اولیه
۲۰۰-۷۷۷
بوئینگ ۷۷۷-۲۰۰ یونایتد مدل ۲۰۰، اولین نوع بازار ای ۷۷۷ بود که به تولید انبوه رسید. اولین بهره‌بردار این مدل هم شرکت هواپیمایی یونایتد ایرلاینز بود که اولین پرواز خودش رو با اون تو می ۱۹۹۵ انجام داد. بیشترین وزن مجاز برخاستن (MTOW) این نوع، ۲۲۹ تا ۲۴۷ تن است و برد اون بین ۳۷۸۰ تا ۵۱۵۰ مایل دریاییه (۷۰۰۰ تا ۹۵۰۰ کیلومتر).
اولین ۷۷۷-۲۰۰ ای که ساخته شد، در سال‌های ۱۹۹۴ و ۱۹۹۵ توسط مرکز آزمایش‌های غیرمخرب بوئینگ تحت آزمایش‌های متعددی قرار گرفت و داده‌های مفیدی از اون برای ساخت مدل‌های بعدی ۷۷۷ به دست اومد. این هواپیما، در نهایت به شرکت کثای پاسیفسک فروخته و در سال ۲۰۰۰ به آن تحویل داده شد.

16

هواپیمای ایرباس ای ۳۳۰-۳۰۰ رو می‌شه از نظر فنی مشابه ۷۷۷-۲۰۰ دونست.
۷۷۷-۲۰۰ER
بوئینگ ۷۷۷-۲۰۰ ای‌آر هواپیمایی سعودیاین. هواپیمایی که اولش ۷۷۷-۲۰۰ آی‌جی‌دبلیو نام داشت (مخفف عبارت وزن خالص اضافه شده تو انگلیسی)، و گونه بازار بی ۷۷۷-۲۰۰ به شمار می‌ره. این گونه نسبت به مدل ۲۰۰، توانایی حمل سوخت بیشتری رو داره و برا همین ویژگی، برد پروازی آن به ۶۰۰۰ تا ۷۷۰۰ مایل دریایی (۱۱۰۰۰ تا ۱۴۳۰۰ کیلومتر) رسیده. مهندسان برای این کار بیشترین وزن مجاز برخاستن اون رو هم به ۲۶۳ تا ۲۸۶ تن رسوندن. اولین فروند از این مدل در فوریه ۱۹۹۵، به بریتیش ایرویز واگذار شد. ای‌آر مخفف عبارت برد گسترش یافته تو انگلیسیه.
در روز دوم آوریل سال ۱۹۹۷، یه فروند ۷۷۷-۲۰۰ ای‌آر هواپیمایی مالزی، رکورد جدیدی رو در پروازهای بدون توقف ثبت کرد. این هواپیما تونست مسیر ۲۰۰۴۴ کیلومتری سیاتل (مقر شرکت بوئینگ) به کوالالامپور رو در مدت ۲۱ ساعت و ۲۳ دقیقه بدون توقف طی کنه.
هواپیمای ایرباس ای ۳۴۰-۳۰۰ رو می‌شه از نظر فنی مشابه ۷۷۷-۲۰۰ ای‌آر دونست. این گونه با فروشی معادل ۴۲۵ فروند، بیش از سایر مدل‌های ۷۷۷ مورد استقبال قرار گرفته.

17

۷۷۷-۳۰۰
۷۷۷-۳۰۰ تنها تفاوتش با سری ۲۰۰ طول بیشتر بدنه‌ی اونه. بوئینگ این گونه رو به عنوان جایگزینی برای ۱۰۰-۷۴۷ و ۲۰۰-۷۴۷ به بازار فروش ارائه کرد. ۳۰۰-۷۷۷ از نظر گنجایش مسافر و برد پروازی، تقریباً شبیه گونه‌های قدیمی ۷۴۷ است با اینکه مصرف سوختش تنها یک سوم اوناست و هزینه‌ی نگهداری آن نیز ۴۵% کمتره.
بدنه آن ۱/۱۰ متر از بدنه مدل ۲۰۰ درازتره و همین باعث زیاد شدن گنجایش آن به ۵۵۰ مسافر در چیدمان تک کلاس و افزایش ۱۳ تنی وزنش شده. با توجه به طول زیاده هواپیما، بر روی بال‌ها و زیر بدنه اون، تعدادی دوربین نصب شده تا خلبان با استفاده از اونا عملیات هدایت زمینی هواپیما رو آسون‌تر انجام بده.

18

برد پروازی این گونه با ۳۸۶ مسافر در چیدمان سه کلاسه ۵۷۲۰ مایل دریاییه (۱۰۶۰۰ کیلومتر). این هواپیما معمولاً به دو موتور ۹۰۰۰۰ پوندی (۴۰۰ کیلونیوتن) PW4090 توربوفن‌دار یا موتورهای ۹۲۰۰۰ پوندی (۴۰۹ کیلونیوتن) Trent 892 و General Electric GE90-92B و یا موتورهای ۹۸۰۰۰ پوندی (۴۳۶ کیلونیوتن) PW4098 داره.
این گونه، معادل مستقیمی تو محصولات ایرباس نداره ولی ای ۳۴۰-۶۰۰ رو می‌شه با اون قابل رقابت دونست.
۷۷۷-۲۰۰LR
۷۷۷-۲۰۰ ال‌آر گونه بازار سی ۷۷۷-۲۰۰ به شمار می‌ره. دو حرف ال و‌آر مخفف عبارت برد بیشتر تو زبان انگلیسیه. این گونه در زمان ورود به بازار تو سال ۲۰۰۶، بهترین هواپیمای مسافری حال حاضر جهان از نظر برد پروازی لقب گرفت. ۲۰۰ ال‌آر می‌تواند مسافتی معادل ۹۴۲۰ مایل دریایی (۱۷۴۴۵ کیلومتر) را در ۱۸ ساعت بدون توقف حرکت کنه. پروژه ساخت این هواپیما همزمان با پروژه ۷۷۷-۳۰۰ ای‌آر انجام گرفت. برد زیاد آن به دلیل مجهز بودنش به دو موتور بسیار قدرتمند ۱۱۰۰۰۰ پوندی (۴۸۹ کیلونیوتن) General Electric GE90-115B توربوفن‌دار میسّر شده. بیشترین وزن مجاز برخاستن (MTOW) و همین طور گنجایش سوخت اون هم به مقدار زیادی، زیاد شده (در این هواپیما یک مخزن اضافی سوخت ساخت شرکت مارشال آئرواسپیس تو قسمت حمل بار عقب قرار داده شده). از ویژگی‌های دیگه اون می‌شه به ارّابه‌های فرود جدید و سازه تقویت شده‌اش اشاره کرد. نمونه اولیه آن در ۱۵ فوریه سال ۲۰۰۵ ساخته شد و اولین پرواز آزمایشی خودش رو در ۸ مارس همان سال انجام داد. دومین نمونه اون هم برای اولین بار در ۲۴ می ۲۰۰۵ به پرواز دراومد. تنها هواپیمای انبوه تولیدی که برد بیشتری نسبت به ۷۷۷-۲۰۰ ال آر داره، کی سی ۱۰ اکستندره.
این هواپیما مجوز پرواز رو در ۲ فوریه ۲۰۰۶ از FAA و EASA به دست آورد. اولین ۷۷۷-۲۰۰ ال‌آر تو ۲۶ فوریه سال ۲۰۰۶ و دومین فروند از اون هم تو ۲۳ مارس همون سال به هواپیمایی پاکستان داده شد. ایر ایندیا و اوا ایر مشتریان دیگه این هواپیما هستن. تو ۹ نوامبر ۲۰۰۵، ایر کانادا هم به جمع سفارش دهندگان این محصول جدید اضافه شد. هواپیمایی امارات در ۲۵ نوامبر ۲۰۰۵، ۱۰ فروند از این نوع را خریداری کرد و مجموع سفارش‌های ۷۷۷ خود را به ۴۲ فروند رسوند. هواپیمایی پاکستان اعلام کرده به احتمال زیاد ۳ فروند دیگر از این نوع رو برا مسیرهای منتهی به آمریکای شمالی خود خریداری می‌کنه.
شرکت‌های هواپیمایی مانند جت ایرویز و دلتا هم نسبت به خرید این نوع ابراز علاقه کردن. پیش‌بینی می‌شه شرکتهای هواپیمایی فعال در مسیر کانگورو مثل بریتیش ایرویز و کوانتاس هم به جمع خریداران این هواپیمای دوربرد اضافه بشن. گفته می‌شه کوانتاس قصد داره با استفاده از ۷۷۷-۲۰۰ ال‌آر، پروازهای بدون توقف خودش رو به فرودگاه فورت ورث دالاس مرکز فعالیت آمریکن ایرلاینز بزرگ‌ترین هواپیمایی جهان گسترش بده. شرکت سنگاپور ایرلاینز، بزرگ‌ترین ارائه کننده خدمات هوایی دوربرد جهان با ایرباس ای ۳۴۰-۵۰۰ نیز اعلام کرده در حال بررسی خرید این هواپیماست.

19

تو روز ۱۰ نوامبر ۲۰۰۵، یک ۷۷۷-۲۰۰ الآر، رکورد دوربردترین پرواز بدون توقف جهان را شکست. این هواپیما ۱۱۶۶۴ مایل دریایی (۲۱۶۰۲ کیلومتر) را از هنگ کنگ به لندن بدون توقف پیمود. این پرواز ۲۲ ساعت و ۴۲ دقیقه به طول کشید. این رکورد در کتاب رکوردهای گینس هم به ثبت رسید.
از نظر فنی ایرباس ای ۳۴۰-۵۰۰ را می‌شه معادل ۷۷۷-۲۰۰ ال‌آر دونست(برد ای ۳۴۰-۵۰۰، ۹۰۱۷ مایل دریایی یا ۱۶۷۰۰ کیلومتر است). بعد از این که ایرباس اعلام کرد درصدد ساخت مدل ای ۳۴۰-۵۰۰ ایکس‌دبلیوبی است، بوئینگ تصمیم به کاهش ۷ تنی وزن ۷۷۷-۲۰۰ ال‌آر گرفت تا قدرت رقابت اون با محصول جدید ایرباس رو زیاد کنه.
۷۷۷-۳۰۰ER
تو ساخت ۷۷۷-۳۰۰ ای‌آر اصلاحات زیادی نسبت به مدل‌های قبلی صورت گرفته که از جمله اونا می‌شه به تجهیزش به موتورهای GE90-115B که قدرتمندترین موتورهای جت حال حاضر جهان هستن اشاره کرد. این موتورها قدرت تولید رانشی معادل ۱۱۵۳۰۰ پوند (۵۱۳ کیلونیوتن) را دارن. از ویژگی‌های دیگه اون می‌شه به ارّابه‌های فرود جدید، مخازن سوخت اضافی و سازه تقویت شده‌اش اشاره کرد. برد اون با ۳۶۵ مسافر در چیدمان سه کلاسه معادل ۷۸۸۰ 20

۷۷۷ فریتر
مهندسان بوئینگ برا زیاد شدن قابلیت حمل بار ۷۷۷ اف، از گنجایش تانکرهای سوخت اون کم کردن که این کار باعث کم شدن برد پروازی اون نسبت به گونه‌های مسافری ۷۷۷ شده. با این وجود ۷۷۷ اف از نظر برد پروازی در بین هواپیماهای باری جهان پس از ایرباس اس ۳۸۰اف در جایگاه دوم قرار داره. در مقایسه با گونه‌های باری ۷۴۷، محروم بودن از قابلیت بارگیری از دماغه، مهم‌ترین نقص ۷۷۷ اف هستش. این گونه به موتورهای ۱۱۵۰۰۰ پوندی (۵۱۳ کیلونیوتن) GE90-115B مجهز شدن (همان موتورهای استفاده شده در ۷۷۷-۲۰۰ ال آر و ۷۷۷-۳۰۰ ای آر).

21

شرکت‌های لوفتهانزا کارگو، فداکس، یونایتد پارسل سرویس و اوا کارگو جز خریداران اون هستن. ایرکانادا و ایرفرانس اولین بهره‌برداران ۷۷۷ اف هستن (ایرفرانس ۷ فروند و ایرکانادا ۲ فروند از این نوع را سفارش دادن. ارزش این دو قرارداد به بیش از ۵/۱ میلیارد دلار می‌رسد). اولین هواپیماهای این دو شرکت در سال ۲۰۰۸ واگذار شد. شرکت‌های ایرآتلانتا آیسلندیک و امارات نیز هرکدام ۸ فروند از این نوع را به بوئینگ سفارش دادن.
ایرباس معادل دقیقی برای رقابت با این هواپیما نداره. ای ۳۸۰-۸۰۰ اف، نزدیک‌ترین مدل ایرباس به آن محسوب می‌شود که ظرفیت و ابعادی بسیار بزرگ‌تر دارد (گنجایش آن ۱۵۰ تن بار و بردش ۵۶۰۰ مایل دریایی (۱۰۴۰۰ کیلومتر) است). ای ۳۸۰ بیشتر برای حمل بارهای حجیم مناسبه. هواپیمای مک دانل داگلاس ام‌ دی ۱۱ اف رو می‌شه مشابه ۷۷۷ اف دونست (البته با صرف نظر کردن از قابلیت بسیار بهتر ۷۷۷ در انجام پروازهای دوربرد و حمل سوخت).
خلاصه ویژگی ها
خدمه پرواز در ایالات متحده، ۷۷۷ را به عنوان تریپل سِوِن می‌شناسن این در حالیه که تو انگلستان به ۷۷۷ سِوِن‌سِوِن‌سِوِن گفته می‌شه.
ارّابه‌های فرود ۷۷۷، بزرگ‌ترین ارّابه‌های فرودی هستند که تاکنون در یک هواپیمای مسافربری به کار رفته است. هر چرخ ۷۷۷-۳۰۰ وزنی معادل ۵۲۳۱۰ پوند (۲۳۳۷۰ کیلوگرم) را تحمل می‌کند که این عدد هم در بین تمام هواپیماهای جهان یک رکورده.
موتورهای GE90-110B و GE90-115B که بر روی ۷۷۷-۲۰۰ ال‌آر و ۷۷۷-۳۰۰ ای‌آر نصب شدن، قطری بیشتر از بدنه یک فروند بوئینگ ۷۳۷ دارند. کتاب رکوردهای گینس، موتور GE90-115B را به عنوان قدرتمندترین موتور جتی که تاکنون روی یک هواپیمای تجاری نصب شده، ثبت کرده.
بخش مهمی از قطعات ۷۷۷ در خارج از ایالات متحده تولید می‌شن. ۷۷۷، از این نظر تنها پس از هواپیمای جدید ۷۸۷ در جایگاه دوم قرار داره. شرکت‌های خارجی فعال در پروژه ۷۷۷، بدین شرحن: شرکت صنایع سنگین میتسوبیشی (قطعات بدنه)، شرکت صنایع سنگین کاوازاکی (قطعات بدنه)، شرکت صنایع سنگین فوجی (قسمت میانی بال)، ایلوشین (قسمت نگهدارنده بار مسافرین در بالای کابین)

اندازه‌ها ۷۷۷-۲۰۰ ۷۷۷-۲۰۰ ای آر ۷۷۷-۲۰۰ ال آر ۷۷۷-۲۰۰ اف ۷۷۷-۳۰۰ ۷۷۷-۳۰۰ ای آر
خدمه پرواز دو
گنجایش مسافر ۳۰۵ (۳ کلاس) ۳۰۳ (۳ کلاس) ۳۶۸ (۳ کلاس) ۳۶۵ (۳ کلاس)
درازا ۲۰۹ فوت ۱ اینچ (۶۳٫۷ متر) ۲۴۲ فوت ۴ اینچ (۷۳٫۹ متر)
درازای بال ۱۹۹ فوت ۱۱ اینچ (۶۰٫۹ متر) ۲۱۲ فوت ۷ اینچ (۶۴٫۸ متر) ۱۹۹ فوت ۱۱ اینچ (۶۰٫۹ متر) ۲۱۲ فوت ۷ اینچ (۶۴٫۸ متر)
زاویه بال‌ها ۳۱٫۶۴°
ارتفاع ۶۰ فوت ۹ اینچ (۱۸٫۵ متر)
عرض کابین ۱۹ فوت ۳ اینچ (۵٫۸۶ متر)
عرض بدنه ۲۰ فوت ۴ اینچ (۶٫۱۹ متر)
وزن هواپیما ۳۰۷٬۰۰۰ پوند
(۱۳۹٬۲۲۵ کیلوگرم)
۳۱۵٬۰۰۰ پوند
(۱۴۲٬۹۰۰ کیلوگرم)
۳۲۶٬۰۰۰ پوند
(۱۴۸٬۱۸۱ کیلوگرم)
N/A ۳۵۳٬۶۰۰ پوند
(۱۶۰٬۱۲۰ کیلوگرم)
۳۶۶٬۹۴۰ پوند
(۱۶۶٬۸۸۱ کیلوگرم)
بیشترین وزن برخاستن ۵۴۵٬۰۰۰ پوند
(۲۴۷٬۲۱۰ کیلوگرم)
۶۵۶٬۰۰۰ پوند
(۲۹۷٬۵۶۰ کیلوگرم)
۷۶۶٬۰۰۰ پوند
(۳۴۷٬۴۵۰ کیلوگرم)
۷۶۶٬۰۰۰ پوند
(۳۴۷٬۴۵۰ کیلوگرم)
۶۶۰٬۰۰۰ پوند
(۲۹۹٬۳۷۰ کیلوگرم)
۷۷۵٬۰۰۰ پوند
(۳۵۱٬۵۳۴ کیلوگرم)
سرعت بهینه .۸۴ ماخ
گنجایش بار ۵٬۳۰۲ فوت مکعب (۱۵۰ مترمکعب) ۲۲٬۴۵۵ فوت مکعب
(۶۳۶ مترمکعب)
۷٬۰۸۰ فوت مکعب
(۲۰۰ مترمکعب)
۷٬۰۸۰ فوت مکعب
(۲۰۰ مترمکعب)
بیشترین برد ۵٬۲۱۰ مایل دریایی
(۹٬۶۴۹ کیلومتر)
۷٬۷۳۰ مایل دریایی
(۱۴٬۳۱۶ کیلوگرم)
۹٬۴۲۰ مایل دریایی
(۱۷٬۴۴۶ کیلومتر)
۴٬۸۹۵ مایل دریایی
(۹٬۰۶۵ کیلومتر)
۵٬۹۹۵ مایل دریایی
(۱۱٬۰۲۹ کیلومتر)
۷٬۸۸۰ مایل دریایی
(۱۴٬۵۹۴ کیلومتر)
مسافت لازم برای برخاستن ۸٬۰۰۰ فوت
(۲٬۴۳۸ متر)
۱۱٬۰۰۰فوت (۳٬۳۵۳ متر) ۱۰٬۶۰۰ فوت
(۳٬۲۳۱ متر)
۱۱٬۰۰۰فوت
(۳٬۳۵۳ متر)
گنجایش سوخت ۳۱٬۰۰۰ US gal (۱۱۷٬۳۳۵ لیتر) ۴۵٬۲۲۰ US gal (۱۷۱٬۱۶۰ لیتر) ۵۳٬۴۴۰ US gal (۲۰۲٬۲۸۷ لیتر) ۴۷٬۸۹۰ US gal (۱۸۱٬۲۸۰ لیتر) ۴۵٬۲۲۰ US gal (۱۷۱٬۱۶۰ لیتر) ۴۷٬۸۹۰ US gal (۱۸۱٬۲۸۰ لیتر)
حد پرواز ۴۳٬۱۰۰ فوت (۱۳٬۱۳۵ متر)
موتور PW ۴۰۷۷
RR ۸۷۷
GE ۹۰-۷۷B
PW۴۰۸۴
PW ۴۰۹۰
RR ۸۹۵
GE ۹۰-۹۴B
GE ۹۰-۱۱۰B PW ۴۰۹۸
RR ۸۹۲
GE ۹۰-۹۴B
GE ۹۰-۱۱۵B

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لطفا معادله امنیتی را وارد کنید. * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.