ایستگاه فضایی بین المللی | هوافضای جوان

ایستگاه فضایی بین المللی

iss-cupola-the-window-to-the-world-8

شکل (۱)

یعنی ممکنه کسی تو دنیا وجود داشته باشه که دلش نخواد بعد از یه روز کاریِ خسته کننده، همچین منظره ای رو از پنجره ی خونه اش تماشا کنه؟

این عکس نمایِ زمین رو از پنجره ی ایستگاه فضاییِ بین المللی نشون می ده. این ایستگاه با مشارکت بیش از ۱۵ کشور ساخته شده و در واقع یک خونه ی متحرک برای فضانوردهاست. فاصله ی این ایستگاه از زمین( ۳۳۰ کیلومتر) به اندازه ایه که مدارِ حرکت اون جزءِ مدارهای نزدیک زمین”low earth orbit” رده بندی می شه. جالبه بدونید که این ایستگاه سومین شئ نورانی آسمون بعد از ماه و خورشیده و با چشم غیرمسلح قابل مشاهده است.

ایستگاه فضایی  چگونه ساخته شد؟

اولین قطعه ی این ایستگاه در سال ۱۹۹۸ به فضا پرتاب شد. یه قطعه ی حدودا ۱۹۰۰۰ کیلوگرمیِ روسی که به وسیله ی یه موشک روسی به فضا پرتاب شد. این قطعه به طور کامل روی زمین ساخته شده بود. بعد از اون دو قطعه ی دیگه( اولی روسی و دومی آمریکایی) به فضا پرتاب شدند. البته ایستگاه فضایی از قطعات زیادی تشکیل شده که به مرور روی زمین ساخته شده و به فضا برده شدند. در قسمت های بعد در مورد وظیفه ی هرکدوم از این قطعات بیشتر توضیح می دیم اما موضوعی که اینجا قراره توضیح داده بشه، چگونگیِ اتصال این قطعه ها به همدیگه ست. قطعه های روسی طوری طراحی شدند که به تنهایی با یک موشک به مدار رفته و به بقیه‌ی قطعات متصل می‌شوند. فیلم زیر فرآیند پرتاب و اتصال رو نشون می ده.

اما قطعاتی که روسی نیستند به وسیله‌ی شاتل فضایی به ایستگاه برده شده و با پیاده روی های فضایی توسط فضانوردان و یا به وسیله ی کانادارم به ایستگاه وصل می شوند. اما کانادارم چیه؟ کانادارم یه ربات به شکل بازو و به طولِ ۱۷.۶ متره و با این طول می تونه به تمام قسمت های ایستگاه فضایی دسترسی داشته باشه. شکل (۲) این وسیله رو نشون می ده.

canadarm

شکل (۲)

کانادرام اجزای ایستگاه و در بعضی موارد هم فضانوردان جا به جا می کنه. فیلم زیر چگونگی نصب یک تانک رو توسط کانادرام و فضانوردان نشون می ده.

p style=”text-align: right;”>

معرفی بعضی از بخش‌های ایستگاه فضایی

اصطکاک موجود بین جو زمین و سطح ایستگاه فضایی باعث کاهش انرژی اون و در نتیجه کاهش ارتفاعش می‌شه؛ بنابراین لازمه که ارتفاع اون هر از چندگاهی اصلاح بشه. سیستم‌های پیشران نصب شده برروی خودِ ایستگاه و یا سیستم پیشران فضاپیماهایی که فضانوردان رو به ایستگاه می‌برند وظیفه‌ی اصلاح ارتفاع رو برعهده دارند.

بخشی از ایستگاه فضایی وظیفه‌ی تولید اکسیژن رو برعهده داره، این بخش با الکترولیز آب، اکسیژن و هیدروژن تولید کرده و اکسیژن رو به فضای داخل ایستگاه فضایی برمی‌گردونه. جالبه بدونید که آب استفاده شده  در ایستگاه فضایی تصفیه شده و فضانوردان دوباره از اون استفاده می‌کنند.

هدف اصلی ساخت ایستگاه فضایی چیست؟

ایستگاه فضایی در واقع یک آزمایشگاه بزرگه که در اون آزمایشاتی که اجرای اونها روی زمین امکانپذیر نیست، انجام می‌شوند، مثلا انسان هنوز توانایی اینکه شرایط بی‌وزنی رو برای مدت طولانی(مثلا چند ماه) بر روی زمین ایجاد کنه رو نداره، بنابراین ایستگاه فضایی مکان مناسبی برای آزمایشاتیه که نیاز به شرایط بی‌وزنی برای مدت طولانی دارند. از طرف دیگه چون قراره یه روزی انسان به مریخ سفر کنه لازمه اثرات بی‌وزنی، تشعشعات کیهانی(که فقط در خارج جو زمین وجود دارند)و … بر روی بدن انسان مشخص بشه، بنابراین می‌شه گفت که زندگی در ایستگاه فضایی می‌تونه به ما کمک کنه که اتفاقاتی که برای انسان ها در طول سفر به مریخ می‌یفته رو پیش‌بینی کنیم.

فضانوردان در ایستگاه فضایی

شاید زندگی کردن تو ایستگاه فضایی در اولین نگاه ساده به نظر بیاد و همه چیز به قشنگیه عکس ابتدای متن باشه، اما باید بدونید که اینطور نیست. از یک طرف فضانوردها برای هر روز برنامه ی مشخصی دارند که باید از اون پیروی کنند و از طرف دیگه موندن تو یه مکان نسبتا کوچیک و بدون تغییر با طبیعت انسان سازگار نیست و اون رو خسته می کنه. تا حالا بیشترین تعداد روزی که انسان ها تونستند به طور پیوسته در فضا دووم بیارند ۳۸۲ روز بوده.

iss043e124213_0

فضانوردها صبح زود از خوب بیدار می شن و اولین کارشون حضور در یک جلسه ی همگانیه. اونها ۵ یا ۶ روز در هر هفته هر بار به مدت  دو ساعت ورزش می کنند تا اثرات مخرب جاذبه ی نزدیک به صفر بر بدن انسان رو کاهش بدهند. چند ساعت از هر روز صرف اجرای آزمایشات علمیی می شه که برای هر کدوم از فضانوردان تعریف شده و بعضی روزها هم پیاده روی فضایی در برنامه ی اونها گنجونده می شه. البته فضانوردها تفریح هم می کنند، فیلم و یا اخباری که از زمین برای اونها مخابره شده رو تماشا می کنند و با خانوادهاشون صحبت می کنند.


یک دیدگاه در ”ایستگاه فضایی بین المللی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لطفا معادله امنیتی را وارد کنید. * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.