درس ششم پرتاب حیوانات به فضا | هوافضای جوان

پرتاب حیوانات به فضا (درس ۶)

تو درس های قبلی در مورد  تعامل انسان با فضا صحبت کردیم و گفتیم در دورانی که رقابت فضایی در جنگ سرد بین آمریکا و شوروی شدت گرفت، موضوع پرتاب انسان به فضا تبدیل شد به هدف بزرگی که کشورها برای اثبات قدرت و توانایی فنی شون سعی می کردند اسم خودشون رو به عنوان اولین کشور در پرتاب انسان معرفی کنند. اهمیت پرتاب انسان به اندازه ای زیاد بود که همیشه وقتی صحبت از پرتاب موجود زنده به فضا میشه، ناخودآگاه عبارت انسان جای موجود زنده رو پر می کنه گویا تنها موجود زنده ای که به فضا پرتاب شده انسان بوده است. تو این درس به صورت مفصل در مورد پرتاب حیوانات به فضا بحث می کنیم.

با جدی شدن رویای پرتاب انسان به فضا، لازم بود تا برای کم کردن خطرات احتمالی اون برای انسان،عمل پرتاب به صورت آزمایشی روی موجودات زنده دیگه امتحان بشه. به همین جهت اولین بار آمریکا در سال ۱۹۴۷ محموله زیستی رو که شامل چند مگس، میوه، ذرت و جلبک بود، برای بررسی اثرات تابش های مضر خورشیدی بر زندگی موجودات زنده بود، به فضا فرستاد. قرار شد که موشک V-2 این محموله رو تا ارتفاع ۱۰۹ کیلومتری ببره و بعد از تقریبا ۳ دقیقه به جو زمین برگردد. نخستین محموله زیستی به سلامت به زمین برگشت تا آینده روشنی رو نوید بده.

دو سال بعد در سال ۱۹۴۹، آلبرت ۱ اولین حیوانی بود که برای فرستادن به فضا توسط آمریکایی ها آمده شد اما این میمون خیلی دوام نیاورد و در همون لحظات اولیه پرواز از بین رفت. بعد از این ناکامی آلبرت۲ پرواز موفقی به فضا داشت اما گفته میشه در برگشت به علت باز نشدن چتر از بین رفت. البته آلبرت ۱و۲ تنها میمون هایی نبودند که فضا رو تجربه کردند. آمریکا در بین سال های ۱۹۵۰ الی ۱۹۶۰ تعداد زیادی از این دست پرتاب های آزمایشی انجام داد تا وضعیت حیاتی این موجود زنده رو در شرایط مختلف عملیات بررسی کنه. موش ها هم از این آزمایش سخت بی بهره نبودند و آمریکا در سال ۱۹۵۰ اولین موش رو به فضا پرتاب شد. این بار هم گفته میشه عملیات خارج از جو به صورت کامل انجام شده ولی در برگشت به علت باز نشدن چتر این موش هم کشته شد. به نظر می رسه طی تمام این سال ها آمریکا با مشکل بازیابی محموله هاش روبه رو بوده است.

3

شوروی به عنوان رقیب همیشگی آمریکا در این دوران دو سگ به فضا پرتاب کرد که تنها یکی از این دو به سلامت به زمین برگشت. ناگفته نماند که تمامی پرتاب ها تا قبل از سال ۱۹۵۷ صرفا کاوشگرهایی بودند که محموله زیستی را طی یک حرکت سهمی شکل به خارج از جو زمین می بردند و با قصد ورود به مدار زمین پرتاب نمی شدند.چون در اون زمان هنوز حرفی از ماهواره هایی که در مدار زمین حرکت می کنند، نبود. اولین موجود زنده ای که به مدار زمین فرستاده شد، سگی به نام لایکا بودکه شوروی بعد از موفقیت در پرتاب اسپوتنیک۱ با عنوان پروژه اسپونتیک ۲ به مدار زمین فرستاد. اگرچه لایکا از این آزمایش زنده بیرون نیومد اما شرایط رقابت را برای آمریکایی ها سخت کرد.

6

تلاش بعدی آمریکایی ها، پرتاب میمونی به نام گوردو به مدار زمین بود. این بار نیز آمریکاهایی ها در بازیابی موجود زنده شکست خوردند و نقص در سیستم چتر کپسول زیستی رو عامل این اتفاق دونستند. لازم به ذکر است تکرار اشتباه این چنینی در چند پروژه به نظر کمی عجیب می رسه. برخلاف پروژه های قبلی گوردو، میمون معمولی نبود و ادعا میشه برای این ماموریت آموزش های خاصی دیده بود.

بعد از موفقیت نصفه و نیمه آمریکایی ها با گوردو، نوبت ابیل و بیکر بود که با ماهواره بر ژوپیتر به مدار زمین فرستاده بشند. این دو میمون بخت شون به دنیا بود و آزمایش با موفقیت کامل به آخر رسید. طبق قانون نانوشته ای که وجود داشت، این بار نوبت شوروی بود تا در سال ۱۹۶۰ دو سگ با نام های بلکا و استرلکا تحت عنوان پروژه ی اسپونتیک۵ به مدار زمین فرستاده بفرستد. جالبه بدونید بعد از بازگشت موفق محموله زیستی، رهبر شوروی طی یک حرکت سیاسی یکی از این دو سگ را به دختر رئیس جمهور وقت آمریکا هدیه داد.

5

9

فرستادن جانوران به صورت جدی تا انتهای دهه ۶۰ میلادی ادامه پیدا کرد و با شروع سفر انسان به فضا تمامی این قبیل دست آورد ها طی این سال ها به حاشیه رفت، تا اینکه پروژه پرتاب حیوان به فضا توسط ایران در سال۲۰۰۷ دوباره سر زبون ها افتاد. در ایران هم مثل کشورهای دیگه ی دنیا این پروژه آزمایشی بارها و با موجودات مختلفی مثل موش، لاک پشت و کرم تکرار شده بود. شاخص ترین این پروژه ها که ایران رو جمع ۶ کشور فضایی جهان فرستاد، پرتاب میمونی به نام پیشگام بود که با موفقیت کامل انجام شد.

7

میشه گفت پرتاب حیوانات به خودیِ خود موضوعیت نداشت و اون چیزی که باعث میشد دنیا اخبار مربوط به اون رو پیگیری کنه، این بودکه شرایط رو برای ورود انسان به فضا آماده می کرد و یه جورایی قدم اول برای ورود انسان به فضا بود. در درس های بعدی به صورت مفصل در مورد سفر انسان به فضا و سایر ماموریت های مهم فضایی به تفکیک صحبت می کنیم.


5 دیدگاه در ”پرتاب حیوانات به فضا (درس ۶)

  • ۲۱ آذر ۱۳۹۴ در ۷:۱۱ ب.ظ
    پیوند یکتا

    عکس اول————>میمونه خیلی خیلی باحاله😉

    پاسخ
  • ۲۱ آذر ۱۳۹۴ در ۷:۱۲ ب.ظ
    پیوند یکتا

    چرا درس های فضایی تون فیلم نداره؟

    پاسخ
  • ۲۴ آذر ۱۳۹۴ در ۱۱:۰۲ ق.ظ
    پیوند یکتا

    فضا عشقه، بازم از فضا بذارین.
    راستی چرا فیلم نداره؟

    پاسخ
  • ۲۴ آذر ۱۳۹۴ در ۱:۳۱ ب.ظ
    پیوند یکتا

    سلام.تشکر میکنم از سایت خوبتون.
    هوافضای جوان و دانشجویان شریفی آن باعث قوت قلب ما هستند.در این درس فضا تون, دو نفر رو میشه معرفی کنید:
    ۱-سالی راید
    ۲-انوشه انصاری
    منتظر پاسخ تون هستم.ممنونم که هستین

    پاسخ
    • ۲۴ آذر ۱۳۹۴ در ۶:۵۷ ب.ظ
      پیوند یکتا

      سلام
      ممنون، برای ما هم اینکه ببینیم خوانندگان عزیزمون از مطالب راضی هستند باعث قوت قلبه!
      با توجه به اینکه خیلی ها فکر می کنند برای خانم ها توی موضوعات هوافضایی موقعیت شغلی خوب کمه (یا اصلاً نیست) تصمیم داریم به زودی نمونه هایی از خانم های موفق هوافضایی رو معرفی کنیم.
      در این موضوع به فضانوردانی مثل ولنتینا ترشکوا، سالی راید و انوشه انصاری هم می پردازیم!
      (البته برای اینکه اطلاعات غلط نداده باشیم: دقیق ترش اینه که خانم انصاری در واقع گردشگر فضایی بودند، نه فضانورد)

      پاسخ

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لطفا معادله امنیتی را وارد کنید. * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.