اطلس | هوافضای جوان

اطلس

یکی دیگه از ماهواره برهای آمریکا ماهواره بر اطلس است که زمان طراحی اون به دهه ۵۰ میلادی برمی گرده. البته در ابتدا آمریکایی ها اطلس رو به نیت یه موشک بین قاره ای طراحی کردند و بعدا از اون به عنوان ماهواره بر استفاده کردند. مدل های مختلفی از این راکت با گذشت زمان ساخته شده که به غیر از اطلس ۵ بقیه بازنشسته شدند. طبق برنامه های اعلام شده قراره که اطلس ۵ تا سال ۲۰۲۰ به کار خودش ادامه بده.

خانواده اطلس

خانواده اطلس

مدل اطلس دو ۶۳ بار بین سال های ۱۹۹۱ تا ۲۰۰۴ پرتاب شده اما اطلس سه تنها ۶ بار بین سال های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۵ پرتاب شده. اکثر پرتاب هایی که این راکت داشته از دو پایگاه پرتاب فلوریدا و کالیفورنیا در آمریکا انجام شده. اولین پروازی که این راکت داشته در سال ۱۹۵۷ اتفاق افتاده که با موفقیت هم همراه بوده. این پرواز یه تست برای ماموریت های نظامی بود.

انواع مدل ها :

  • Atlas II :

یکی از مدل های موفق خانواده های اطلس همین مدله. این مدل برای حمل ماهواره و تزریق اون به مدارهای با ارتفاع کم طراحی شد. این مدل نسبت به اطلس ۱ عملکرد بالاتری داره برای این که نیروی پیشران تولیدی این مدل خیلی بیشتره به دلیل این که از مخزن های سوخت بزرگتری استفاده می کنه. وزن محموله هایی که این سیستم می تونه با خودش حمل کنه حداکثر ۶,۵۸۰ کیلوگرمه.

اطلس 2

اطلس ۲

اطلس ۲ خودش از مدل های مختلفی تشکیل شده که وجه تمایز این مدل ها در تعداد بوستری است که استفاده می کنند. اما از لحاظ تعداد مراحل همه اون ها ۳ مرحله است. تمامی مراحل از موتورهای سوخت مایع استفاده می کنند ولی بوسترهایی که به پرتاب این ماهواره بر کمک می کنند موتورهای سوخت جامد هستند.

  • Atlas III :

بر خلاف مدل ۲ اطلس این مدل از ۲ مرحله تشکیل شده مرحله اول اون به طور کلی فرق می کنه و اما مرحله دوم رو از مدل های قبلی الهام گرفته اند. بسته به این که ماهواره بر قراره به چه ارتفاعی ماهواره رو تزریق کنه بین ۴,۰۵۵ تا ۱۰۲۱۸‌ کیلوگرم می تونه محموله حمل کنه.

  • Atlas V :

آخرین مدل خانواده اطلس که همچنان هم مورد استفاده قرار می گیره اطلس ۵ است. این مدل هم از دو مرحله با موتورهای سوخت مایع تشکیل شده است. در مجموع این مدل از اطلس ۶۰ بار عملیات انجام داده که فقط یکی از اون ها با موفقیت همراه نبوده.

اطلس 5

اطلس ۵

تعداد بوستری که در این مدل استفاده شده از صفر تا پنج عدد متغیره. تغییر تعداد بوسترها به این دلیل که با توجه به ماموریت (یعنی پرتاب برای چه محموله و چه مداری در نظر گرفته شده) نیاز متفاوتی به نیروی پیشران وجود داره. به دلیل این که این مدل نسبت به مدل های قبلی بلندتر و بزرگتر است توانایی های بیشتری داره یعنی برای مدارهای دورتر و محموله های سنگین تر طراحی شده. تو فیلم زیر یکی از پرتاب های موفق اطلس رو می بینید.

منابع :

Atlas V 401

http://historicspacecraft.com/Rockets_Atlas.html

https://en.wikipedia.org/wiki/Atlas_V

https://en.wikipedia.org/wiki/Atlas_II

https://en.wikipedia.org/wiki/Atlas_III


پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لطفا معادله امنیتی را وارد کنید. * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.