کاوشگر | هوافضای جوان

کاوشگر

تا حالا کشور ما ۸ تا کاوشگر به فضا پرتاب کرده که هر کدوم برای هدفی پرتاب شده.

کاوشگر ۱ به هدف این که ایران رو وارد عرصه کاوشگرها وارد کنه پرتاب شد. این اتفاق مهم سال ۱۳۸۵ انجام شد که تو اون ماموریت هدف ثبت داده ها تو مرحله اوج گیری بود که بعد از برگشت به زمین داده ها استخراج بشوند. برای این که عملیات داده برداری درست انجام بشه محموله از تجهیزاتی برای ارسال آنلاین داده ها و ثبت شرایط محیطی تشکیل شده بود.

تو این عملیات ابتدا حامل تو مسیرش بدون انحراف حرکت می کرد و داده ها رو به زمین ارسال می کرد. تصاویر از حامل به خوبی به ایستگاه زمینی می رسید اما بعد یه مدت ارتباط قطع شد و کاوشگر از مسیرش خارج شد و سقوط کرد. گفته می شه عامل عدم موفقیت این ماموریت اتصال نادرست محموله به حامل بوده.

ka1

کاوشگر ۲ برای تکمیل ماموریت کاوشگر ۱ انجام شد و همچنین تو این ماموریت می خواستند که محموله رو سالم به زمین برگردونند و بتونند که از جو زمین تصاویری رو ضبط کنند. پرتاب این کاوشگر سال ۱۳۷۸ انجام شد که برای اولین بار مهندس های ایرانی تونستند از فضای بالای ایران تصویر برداری کنند و محموله رو سالم برگردونند.

فرآیند انجام ماموریت به این ترتیب بود که بعد از پرتاب حامل داده ها و تصاویر کاملا به زمین می رسید و با بعد از رسیدن به نقطه اوج خودش سیستم های کاهش سرعت مثل چتر به خوبی عمل کردند و سالم به زمین برگشت. تصاویر به صورت آنلاین به زمین مخابره می شد. عکس زیر مربوط به دوربینی است که بر روی حامل نصب شده است.

ka2

کاوشگر ۳ کاوشگری بود که برای اولین بار با خودش موجود زنده حمل می کرد. تو این کاوشگر از سلول های بنیادی قرار داده بودند. توی این پرتاب بررسی کردند که چقدر رشد و مرگ و میر تو سلول ها اتفاق افتاده. به خاطر این که حامل خیلی ارتعاش و شتاب داره ممکنه باعث از بین رفتن سلول های زیستی بشوند.

ka3

در جهت های مختلف حامل ۴ عدد دوربین نصب شده بود که تصاویر رو مخابره کنند و عکس زیر تصاویر ارسالی رو نشان می دهد.

ka4

بعد از این ماموریت کاوشگر ۳ یک ماموریت بزرگ تر تعریف شد و اون هم ارسال یه موجود شبیه به انسان به فضا بود بنابراین کاوشگر ۴ با این ماموریت به فضا ارسال شد. برای همین یک کپسول قابل زیست برای این حامل طراحی کردند که می تونست شرایط لازم برای موجود زنده رو تامین کنه. تو این پرتاب بیشتر می خواستند که با مشکلات کار آشنا شوند و هم چنین یک سری از سیستم های حامل رو مورد بررسی قرار بدهند. که این کار هم با موفقیت انجام شد. این حامل محموله رو به ارتفاع ۱۳۵ کیلومتری از سطح زمین ارسال می کنه.

ka5

 پرتاب این کاوشگر منجرب به یک سری دستاورد شد که از مهم ترین های اون اینه که سامانه های کاهش سرعت در حرکت برگشتی عملکرد خوبی داشتند. از لحاظ سازه ای و عایق هایی حرارتی خیلی خوب عمل شد. جدایش محموله از موتور دقیق انجام شد. داده برداری از کپسول زیستی هم خیلی با کیفیت خوبی انجام شد و در مجموع آمادگی لازم برای پرتاب یک جاندار به فضا بدست اومد.

ka6

 بنابراین کاوشگر ۵ با ماموریت ارسال موجود زنده به فضا بعد از شش ماه از پرتاب کاوشگر ۴ انجام شد. حامل این محموله یک موشک سوخت جامد بود که محموله رو به ارتفاع ۱۲۰ کیلومتری می رسوند. این ماموریت با موفقیت انجام شد و ایران تونست برای بار یک جاندار را به فضا ارسال کنه.

طراحی این محموله کار بسیار دشواریه به خاطر این که قرار یک میمون را سلام به زمین برگردونه. تو این کپسول زیستی سیستم هایی برای تولید اکسیژن و تامین هوای مورد نیاز میمون قرار داده شده بود. تجهیزاتی هم برای بررسی شرایط میمون در نظر گرفته شده مثلا ضربان قلب میمون اندازه گیری می شد.

ka7

ka8

 ارسال کاوشگر ۶ به منظور بهتر کردن فعالیت های کاوشکر قبلی انجام شد. سیستم هایی مثل سیستم پشتیبانی حیات ، رهگیری ، بازیابی و داده برداری تو این کاوشگر به کار رفته بود. همه ماموریت مطابق نظر مهندسان ایرانی انجام شد به غیر از این که یکی از کارهای مورد نیاز برای پرتاب درست انجام نشد که باعث شد محموله سالم به زمین برنگرده. اما کپسول تو کل مسیر شرایط خوبی داشت یعنی تا آخرین لحظات موجود زنده در شرایط زیستی طبیعی ادامه حیات می داد.  در مجموع همه سیستم های الکترونیکی ، مکانیکی و … به خوبی عمل کردند. ایستگاه های زمینی چه به صورت ثابت و چه به صورت متحرک کار خودشون رو به خوبی انجام دادن. عکس زیر هم تصاویر ارسالی رو نشون می ده.

ka9

ماموریت کاوشگر پیشگام پرتاب یهک میمون نژاد رزوس به فضای زیر مداری (ارتفاعات کمتر ۲۰۰ کیلومتر از سطح زمین را زیر مداری می گویند.) بود که بازگشت این محموله با موفقیت کامل انجام شد. وزن محموله این حامل در حدود ۳۰۰ کیلومتر بود. این محموله بعد از پرتاب در فضا در حالت بی وزنی قرار گرفته و سپس به زمین بازگشته و با کمک چترهای نجات با سرعت مناسب به زمین برگشته است. تو این ماموریت شرایط پروازی به دقت مورد بررسی قرار گرفت و زمینه برای ارسال انسان به فضا مهیا شد.

ka10

از نکته های قابل توجه تو این پرتاب این بود که نقطه فرود به دقت پیش بینی شده بود و محموله دقیقا در نقطه مورد نظر فرود آمد.

ka11

“کاوشگر پژوهش” در حقیقت گام های نهایی برای پرتاب انسان به فضاست. ارسال مجدد میمون به فضا برای ایجاد آمادگی برای پرتاب انسان به فضا. این بار حامل سوخت مایع بود وپیچیدگی های خاص خودش رو داشت.

این  حامل از سمنان به فضا ارسال شد و با موفقیت کامل این نوع حامل هم آزمایش شد. برای ارسال انسان به فضا استفاده از سوخت مایع بهتر به نظر می رسه به دلیل این که تو این نوع حامل ها می شود شتاب کمتری برای برخاست داشت و این یعنی آسیب کمتر به سرنشین.

جدایش محموله از موتور همراه با ضربه است که برای جلوگیری از آسیب به سرنشین باید این ضربه ها دفع شود. برای این مهم هم پیش بینی هایی شده و سیستم هایی را برای این کار قرار داده اند.

تصاویر زیر کاوشگر پیشگام را در مراحل مختلف نشان می دهد.

ka12

ka13

ka14

 

 


3 دیدگاه در ”کاوشگر

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لطفا معادله امنیتی را وارد کنید. * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.