تذرو | هوافضای جوان

تذرو

جت آموزشی تذرو از نوع سبک این نوع پرنده هاست که سال ۱۳۸۱ تو نمایشگاه هوایی کیش به نمایش در اومد اولین بار هم سال ۱۳۷۹ به پرواز در اومد.

این طرح رو یه مجموعه صنعتی به نام اوج تکمیل کرد. این مجموعه وسط جنگ ایران و عراق شروع به کار کرد. اولش هدفشون تولید قطعات یدکی هواپیما های ارتش بود اما در کنارش روی طرح یه پرنده آموزشی کار کردند. تاسیسات مورد نیازش تو فرودگاه مهرآباد قرار داشت.

تذرو

تذرو

این پرنده می تونه سلاح های سبک رو برای عملیات های رزمی وآموزشی با خودش حمل کنه. قابلیت دیگرش اینه که می تونه راکت اندازهای ۷ تایی و تیر بار سبک رو تو چهار جای زیر بالش حمل کنه.

نمایشگاه هوایی کیش تو سال ۱۳۷۹ تذرو رو به همه نشون داد. تذرو نمونه سوم جت آموزشی درنا بود که تو سال ۱۳۶۴ اولین پروازش رو انجام داده بود. نمونه دوم درنا رو هم رعد می گفتند که حدودای سال ۱۳۷۹ تکیل شد. تذرو هم سومین نمونه اونه که اسم پروژش یا حسینه. این هواپیما هنوز به تولید انبوه نرسیده. در حالی که حدود ۲۰ سال پیش طراحیش شد. نیروی هوایی ارتش سال ۱۳۸۲ ۵ فروند از این هواپیما رو سفارش داد که هنوز تموم نشده. همچنین نیروی هوایی می خواهد ۲۵ تا دیگه هم سفارش بده تا جای F-5B رو تو ارتش بگیره.

تذرو

تذرو

برنامه آموزش خلبانی ارتش :

ارتش برای تربیت خلبان به این ترتیب عمل می کنه که ۵۰ ساعت با F-33C بونانزا پرواز کنه بعد ۱۵۰ ساعت با PC-7 پرواز می کنه. دانشجو قبل ازاین که با F-5E و MiG-29Aو F-14A پرواز کنه باید ۱۰۰ ساعت دیگه با F-5B پرواز کنه. که اگر تذرو بیاد تو ارتش به جای F-5B از اون استفاده می کنن.

قیافه تذرو این شکلیه که بال مستقیم و دم عمودی پس گرا داره که خیلی شبیه به Alberta Aerospace Phoenix Fanjet هستش. پوسته این هوپیما رو از مواد مرکب ساختن و یه اسکلت آلومینومی محافظ داره و ارابه فرود قوی هم برای فرود داره.

از لحاظ موتور هم یه موتور جنرال الکتریک J-85-13 بدون پس سوز داره. بیشترین سرعتی که این هواپیما حرکت می کنه ۶۴۵ کلومتر بر ساعته و بیشترین نرخ اوج گیریش به این صورته که می تونه تو ۸ دقیقه به ارتفاع ۳۸۰۰۰ پایی برسه.  البته بگم این عددها باید تا پایان تمام آزمایش ها تایید بشن و تا الان هیچ کسی در مورد پارامترهای عملکردیش اضهار نظر نکردن. یه هدف دیگه که برای تولید این هواپیما در نظر داشتن صادرات اون بود که برای این کار می خواستن از موتورها و سیستم اویونیک روسی استفاده کنند. صندلی هایی که الان برای تذرو به کار بردن از نوع مارتین بیکر MK-15هست که تو هواپیمای PC-7  توربو ترینر استفاده می شه البته یک نکته وجود داره و اون هم اینه که باید ببنیم که به چه ابزاری دسترسی داریم و اگر از اون مدل تموم کرده بودیم می تونیم از صندلی های K-36L که تو بعضی از جنگنده ها استفاده شدند استفاده بکنیم.

تذرو

تذرو

مشخصات کلی این جت :

نوع موتور

جنرال الکتریک J-85-13

حداکثر سرعت

۶۴۵ کیلومتر بر ساعت

سقف پرواز (حداکثر ارتفاع پروازی)

۱۱۵۸۰ متر

نمونه های تولیدی تذرو:

تذروها یه شماره سریال دارن که از یه کد سه رقمی ۷۷۸ با شماره تولید تشکیل شده.

تذرو ۱-۷۷۸

هنوز مشخص نیست مربوط به کدوم پرنده هست درنا یا رعد یا شایدم هر دو.

تذرو ۲-۷۷۸

این همونیه که سال ۲۰۰۲ تو نمایشگاه هوایی کیش به نمایش در اومد و اولین نمونه کامل شده از تذروست. تو اون نمایشگاه حسابی حرکات نمایشی انجام داد. داخل کابین خلبانش از نمایش دهنده های آنالوگ استفاده شده. لوله پیتوت آزمایشی رو اون نصب شده.

 تذرو ۳-۷۷۸

این یکی سال ۸۶ به مناسب هفته دفاع مقدس تو نمایش هوایی خودش رو نشون داد. فرقش با قبلی اینه که از اگزوز بدون انحنا استفاده می کنه و کاناپی بزرگتر و راحتری داره. انحنای دم عمودی نداره و بال هایی با زاویه نسبت به سطح زمین و یه کم زاویه پس گرایی داره.

تذرو ۴-۷۷۸

این یکی هم گفته می شه تو سال ۸۹ قبل از رژه دفاع مقدس سقوط کرده و اطلاعاتی در مورد این که خلبان و کمکش کشته شدن یا نه وجود نداره. این هواپیما از لحاظ قیافه خیلی شبیه به سومی است.

تذرو

تذرو


پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لطفا معادله امنیتی را وارد کنید. * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.