بهرام محمدزاده | هوافضای جوان

بالگرد Denel Rooivalk

بالگرد Denel Rooivalk

کشور آفریقای جنوبی در سال ۱۹۸۱ برنامه توسعه‌ی بومی بالگرد تهاجمی را آغاز نمود. بالگرد Denel Rooivalk اولین محصول عملیاتی حاصل از این برنامه هست که توسط هوانوردی Denel آفریقای جنوبی ساخته و نمونه اولیه آن در سال ۱۹۸۴ توسط شرکت هواپیمایی Atlas توسعه پیدا کرد.

برای توسعه یک بالگرد کاملا جدید از صفر، باید چندین زیر سیستم و قطعات گوناگونی نیز طراحی و توسعه داده بشه. مثل موتور توربومحوری، سیستم‌های دینامیکی مانند سیستم روتورِ دم و جعبه دنده. به خاطر سختی و مشکلاتی که در روند طراحی و ساخت یک بالگرد کاملا جدید وجود داره، که پیامد اصلی آن افزایش هزینه و زمان انجام پروژه هست (هزینه ای که صرف این پروژه شده است در حدود ۱ میلیار دلار می باشد)، تصمیم بر این شد که این بالگرد جنگی بر پایه بالگردهای موجود طراحی و ساخته بشه. بر همین اساس، بالگرد Rooivalk اگرچه یک محصول کاملا جدید به نظر می رسه اما در واقع براساس بالگرد Oryx که خود مهندسی معکوس شده و ارتقایافته بالگرد فرانسویAerospatiale Puma هست ساخته شده.

بالگرد Rooivalk

اولین نمونه طراحی شده از این بالگرد Atlas XH-1 Alpha نام گرفت که براساس بدنه بالگرد Aloutette III توسعه یافته بود. در این نمونه، موتور و اجزای دینامیکی بالگرد دست نخورده باقی مانده بود و تغییراتی که بر روی آن انجام شده بود شامل تعویض کابین خلبان به شکل stepped tandem، افزودن توپ ۲۰ میلیمتری در دماغه و تغییر وضعیت ارابه های فرود بود. در فوریه سال ۱۹۸۵، XH-1 تست پروازی خودش را انجام داد و نتایج آن به قدری خوب بود که Atlas و نیروی هوایی آفریقای جنوبی (SAAF) هردو متقاعد شدند که امکان توسعه پروژه Rooivalk وجود داره و راه برای توسعه و ساخت آن باز هست.

توسعه Rooivalk در دهه ۹۰ میلادی به دلیل بودجه محدود آن و میل به ساخت یک بالگرد جنگی بسیار پیشرفته به درازا افتاد. SAAF  دوازده فروند از این بالگرد را (با قیمت تقریبی هر فروند ۴۰ میلیون دلار) سفارش داده بود که اولین آن را به طور رسمی در آپریل ۲۰۱۱ تحویل گرفت.

با توجه به دهه ها تجربه ی SAAF در زمینه بالگرد آن هم در شرایط سخت منطقه ای آفریقا، Rooivalk طوری طراحی شده که میتونه برای مدت طولانی بدون پشتیبانی پیشرفته کار کنه. سازه ی این بالگرد در برابر سقوط مقاوم بوده و از توانایی اختفا در برابر تجهیزات راداری، مادون قرمز و صوتی برخوردار هست.

بالگرد Rooivalk در حال پرواز

 

بالگرد Rooivalk میتونه طیف گسترده ای از تسلیحات مورد نیاز برای ماموریت، از ماموریت های ضد زره ای و ضد بالگرد گرفته تا ماموریت های دریایی و بازدارنده‌ی زمینی را با خود حمل بکنه. این پرنده میتونه با چندین هدف در محدوده نزدیک و دور با بکارگیری توپِ قرار گرفته در دماغه آن و تسلیحات واقع بر زیر بالهای آن درگیر بشه. توپ ARMSCOR 20 میلیمتری واقع در دماغه این بالگرد میتونه تا ۱۶ موشک بومی ZT-6 Mkopa (مشابه با موشک های آمریکایی Hellfire) رو با خودش حمل کنه. جالبه که این موشک ها یکی از قویترین موشک های هدایت شونده ضدِ تانک در جهان هستند و برد آنها به ۱۰ کیلومتر می رسه. این بالگرد همچنین میتونه ۴ موشک هوا-به-هوا مثل V3C Darter رو حمل بکنه.

در جدول زیر می توانید مشخصات این بالگرد رو به طور خلاصه مشاهده نمایید.

تعداد خدمه  ۲ نفر
طول ۱۸.۷۳ متر
قطر روتور ۱۵.۵۸ متر
ارتفاع ۵.۱۹ متر
وزن خالی ۵۷۳۰ کیلوگرم
حداکثر وزن برخاست ۸۷۵۰ کیلوگرم
واحد توان ۲ موتور توربومحوری Turbomeca Makila 1k2 با توان هرکدام ۱۴۲۰ کیلووات
سرعت کروز ۲۷۸ کیلومتر بر ساعت
برد ۷۴۰ کیلومتر
سقف پروازی ۶۱۰۰  متر
نرخ اوج گیری ۱۳.۳ متر بر ثانیه

در ویدیوی زیر پرواز این بالگرد رو میتونید مشاهده کنید.

مراجع.

۱- http://www.army-technology.com/projects/rooivalk/

۲- https://en.wikipedia.org/wiki/Denel_Rooivalk

۳- http://www.military-today.com/helicopters/denel_ah2_rooivalk.htm

 

 

بالگرد CAIC Z-10

بالگرد CAIC Z-10

محصولی که قراره در این جا برای شما معرفی کنیم بالگرد جنگنده Z-10 هست که برای استفاده ارتش آزادی بخش خلق چین، توسط گروه صنایع هواپیمایی چانگهی (Changhe) طراحی و ساخته شده است.

بالگرد Z-10 (ملقب به صاعقه خشمگین)، می‌تونه برای ماموریت‌های ضد زره‌ای و همچنین پیشگیری مورد استفاده قرار بگیره. Z-10 همچنین می‌تونه به صورت محدود عملیات‌های جنگی هوا-به-هوا رو انجام بده.  این بالگرد برای اولین بار در آپریل ۲۰۰۳ به پرواز درآمد و اولین نمونه اون هم در سال ۲۰۰۹ به ارتش آزادی بخش خلق چین تحویل داده شد. در نوامبر ۲۰۱۲، در نمایشگاه بین المللی هوانوردی و هوافضا که در ژوهای (Zhuhai) چین برگزار گردید برای اولین بار بالگرد Z-10 در معرض دید عموم قرار گرفت.

بالگرد Z-10

توسعه هلیکوپتر Z-10 در اواسط دهه ۱۹۹۰ در سایت‌های CHRDI و CAIG در Jingdezhen، چین آغاز شد. این اولین هلیکوپتر جنگی مدرن طراحی شده و تولید شده در داخل کشور جمهوری خلق چین است. در حال حاضر از این بالگرد، ۹۴ فروند در کشور چین و ۱۰ فروند در کشور پاکستان مورد استفاده قرار می‌گیرد.

بستر تست جامع این بالگرد تا پایان سال ۲۰۰۱ کامل شد. همچنین تست‌های اولیه پرواز Z-10 در سال ۲۰۰۳ تکمیل شد و فاز دوم آزمایشات تا سال ۲۰۰۴ به پایان رسید. بالگرد Z-10 رو می‌شه با همتاهای غربی خودش از جمله کبری AH-1، آپاچی AH-64 و بالگردهای Tiger مقایسه نمود.

بدنه Z-10 به سمت عقب باریک می‌شه تا مقطع عرضی راداری آن کاهش پیدا کنه. وضعیت خدمه در کابین پله دار دوپشته این بالگرد بدین صورت است که یک توپچی در قسمت عقب و یک خلبان در قسمت جلویی کابین قرار می‌گیره. کابین Z-10 توسط زره کامپوزیتی تقویت شده و آسمانه ضد گلوله آن می‌تونه در برابر گلوله‌های ۷.۶۲ میلیمتری مقاومت کنه. کابین به نمایشگرهای چند منظوره، کلاه ایمنی با قابلیت دید در شب و سیستم هدایت الکترونیکی مجهز شده است.

برجک اسلحه واقع در پایین دماغه بالگرد می‌تونه به توپ‌های اتوماتیک ۲۰ یا ۳۰ میلیمتری مجهز بشه. بر روی هر یک از دو بالچه جلویی این بالگرد میشه دو اسلحه کرد. در این بالگرد همچنین می‌شه از موشک‌های هدایت شونده ضد تانک HJ-10 استفاده کرد. این بالگرد قادر به حمل ۸ موشک ضد تانک، ۸ موشک TY-90 هوا-به-هوا و چهار موشک PL-5، P7 و PL-9 هوا-به-هوا است. Z-10 همچنین می‌تونه چهار غلاف راکت غیر هدایت شونده ۵۷ تا ۹۰ میلیمتری رو در بال‌های زیری خودش حمل کنه.

جایگاه‌های قرارگیری تسلیحات بالگرد Z-10

روتور اصلی بالگرد که در قسمت میانی بدنه قرار گفته در مجموع شامل پنج پره است. در ابتدا برای روتور قسمت دم بالگرد آرایش وایل فنسترون (WhileFenestron) درنظر گرفته شده بود. اما به خاطر معایب ذاتی که این طرح داشت مثل توان بالای مورد نیاز، هزینه بالای ساخت و نگه داری و وزن بالا پس از انجام تست‌های پروازی این آرایش مورد استفاده قرار نگرفت و از یک مدل روتور رایج‌تر استفاده شد. روتور مورد استفاده در دم این بالگرد از چهار پره مشابه با روتور AH-64 تشکیل شده و به جای اینکه در این روتور از ۴ پره در فاصله مساوی استفاده بشه، از دو جفت دوتایی در فاصله نابرابر استفاده شده است. یکی از علت‌های اصلی استفاده از چنین آرایشی کاهش صدا بوده است. پره‌های روتور واقع در دم از ۱۱ لایه شیشیه-پلاستیک تقویت شده و مواد کامپوزیتی تشکیل شده است که این باعث می‌شه که این پره‌ها در برابر اصابت مستقیم گلوله مقاوم باشند.

موتورهای متعددی در طی ساخت نمونه اولیه این بالگرد مورد استفاده قرار گرفتند؛ از موتور کانادایی Pratt & Whitney PT6C-67C گرفته تا VK-2500 روسی و TV3-117 اوکراینی. با کمک روسیه و اوکراین، سازندگان چینی موفق به توسعه موتور داخلی WZ-9 شدند. هرچند، مشخص شد که این موتور ۱۳۵۰ اسبی برای این محصول ۵.۵ تا ۷ تنی خیلی ضعیف است. برای مثال، AH-64 با وزن ۵ تا ۸ تنی خود از موتور با قدرت ۱۶۹۰ تا ۲۱۰۰ اسب بخار استفاده می‌کند. با کمک شرکت فرانسوی توربومکا (Turbomeca) موتور جدیدی به نام WZ-16 ساخته شد. این موتور جدید با قدرت ۲۰۰۰ اسب بخار اجازه حمل ۱۶ موشک ضد تانک HJ-10 رو به این بالگرد می‌دهد. این موشک‌ها مهمترین سلاح‌های این بالگرد هستند که با موشک‌های آمریکایی AGM-114 برابری می‌کنند. دو موتور این بالگرد در قسمت عقب کابین واقع شده است.

مجموعه الکترونیکی اقدام متقابل Z-10 شامل یک گیرنده رادار هشدار دهنده، گیرنده هشدار دهنده لیزری و نوفه ساز مادون قرمز می‌باشد. طراحی ماژولار این بالگرد نیز با آخرین سیستم‌های تله گذاری حرارتی (برای مقابله با موشکهای زمین-به-هوا و هوا-به-هوا) و نوفه ساز (مسدود کننده امواج فرکانس بالا)، سازگاری دارد. در جدول زیر مشخصات این بالگرد به طور خلاصه آورده شده است.

 

خدمه ۲ نفر
طول ۱۴.۱۵ متر
قطر روتور ۱۲ متر
وزن خالی ۵۱۰۰ کیلوگرم
حداکثر وزن برخاست ۷۰۰۰ کیلوگرم
واحد تولید توان ۲ موتور WZ-9 با توان هرکدام ۱۰۰۰ کیلووات
حداکثر سرعت ۲۷۰ کیلومتر بر ساعت
سرعت کروز ۲۳۰ کیلومتر
برد ۸۰۰ کیلومتر
سقف پروازی ۶۴۰۰ متر
نرخ اوج گیری ۱۰ متر بر ثانیه

 

در انتها شما می‌تونید پرواز این بالگرد رو در ویدیو زیر مشاهده کنید.

 

مراجع.

۱- http://www.army-technology.com/projects/z-10-attack-helicopter-china-liberation-army/

۲- https://stateofguns.com/caic-z-10-attack-helicopter-1454/

۳- https://en.wikipedia.org/wiki/CAIC_Z-10

 

 

تماس چرخ‌های هواپیما با باند فرودگاه در هنگام فرود

در این فیلم از نمای نزدیک و به صورت تصویر آهسته می‌تونید لحظه تماس چرخ‌های هواپیماهای مختلف با باند فرودگاه رو در هنگام فرود ببینید.

 

 

 

 

معرفی پهپادهای رنگین کمان کشور چین

photo-album

 

پهپاد CH-1 با برد متوسط اولین عضو از خانواده رنگین کمان (به چینی Chang Hong)  شرکت علم و فناوری هوافضای کشور چین (CASC) است که به منظور انجام ماموریت‌های شناسایی و نظارتی هوایی طراحی شده. برنامه ساخت این پهپاد در سال ۲۰۰۰ میلادی شروع شد.

ادامه نوشته

 

 

فضاپیمای جونو (Juno)

فضاپیمای جونو (Juno)

 

جونو (Juno) فضاپیمای بدون سرنشین ناسا است که توسط شرکت لاکهید مارتین ساخته شد. این فضاپیما در ۵ آگوست ۲۰۱۱ به فضا پرتاب شد و در تاریخ ۵ جولای ۲۰۱۶ وارد مدار قطبی سیاره مشتری شد تا ماموریت علمی خودش رو آغاز کنه.

جونو با پرده برداشتن از منشا و روند تکامل مشتری، درک ما رو از آغاز منظومه خورشیدی بهبود می‌بخشه.

ادامه نوشته

 

 

ضربه ویژه

کمیتی که قراره در ادامه معرفی کنیم یعنی ضربه مخصوص، معیاری برای اندازه گیری عملکرد موتور موشک می‌باشد. به طور خاص، میشه گفت که ضربه مخصوص بیان­گر تغییرات مومنتوم بر جرم پیشران راکت است.

ادامه نوشته

 

 

جنگنده Shenyang J-31

جنگنده Shenyang J-31

شِنیانگ J-31 ملقب به شاهین کوچک- الهام گرفته از جنگنده آمریکایی لاکهید مارتین F-35- یک جنگنده نسل پنجم چندمنظوره و دو موتوره ساخت کشور چین و دومین جنگنده رادارگریز بومی چین بعد از J-20 است.

جنگنده j-31 با هدف توانایی های پیشرفته دفاعی از قبیل پشتیبانی هوایی نزدیک، بمباران هوایی و عملیات‌های ممانعتی ساخته شده و چون قابلیت استقرار روی ناو هواپیمابر رو داره می‌شه از اون برای از بین بردن پدافند هوایی دشمن استفاده کرد. انتظار می‌ره که J-31 در سال ۲۰۲۰ بتونه شروع به کار کنه.

ادامه نوشته

 

 

ایستگاه فضایی تیانگونگ-۱

تیانگونگ-۱ (Tiangong-1 ،به معنی قصر آسمانی) اولین نمونه ایستگاه فضایی کشور چین است که علاوه بر اینکه یک آزمایشگاه فضایی می‌باشد، بستر مناسبی برای بهبود ملاقات‌های مداری و توانایی‌های اتصال در فضا است. تیانگونگ-۱ در ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۱ به صورت بدون سرنشین به فضا پرتاب شد.

tiangong-1

ادامه نوشته