مرضیه مرعشی | هوافضای جوان

راه حلی برای مشکل زباله‌های فضایی

۲ آپریل ۲۰۱۸( ۱۳ فروردین ۱۳۹۷) شرکت اسپیس ایکس با کمک راکت فالکون۱۹ یک محموله سه تنی را به ایستگاه فضایی بین المللی فرستاد. ویژگی منحصر به فرد این محموله، به همراه داشتن یک وسیله آزمایشی جدید است. این وسیله آزمایشی RemoveDEBRIS نام دارد.

همانطور که می‌دانید تا کنون ماهواره‌های زیادی به فضا فرستاده شده‌اند که ماموریت تعدادی از آن‌ها به دلایل مختلف به پایان رسیده و در نتیجه جز زباله‎های فضایی محسوب می‌شوند. مدت‌هاست که دانشمند به جز نگرانی‌های مربوط به انباشت زباله‌ها در زمین، نگران ردپای بشر بر محیط زیست فضا نیز هستند! ناسا معتقد است که حدود ۵۰۰۰۰۰ جرم ساخته بشر به دور زمین در حال گردش هستند و سرعت بسیاری از آن‌ها به اندازه‌ای است که به فضاپیماهای موجود در مسیرشان آسیب برسانند و تعداد بیشتری زباله تولید کنند!! RemoveDEBRIS که توسط یک دانشگاه بریتانیایی به نام Surrey ساخته شده، با هدف جمع کردن زباله‌های فضایی به ایستگاه فضایی فرستاده شده است.

قرار است که ساکنین ایستگاه فضایی RemoveDEBRIS را با کمک بازوهای رباتیکی به فضا منتقل کنند. این وسیله باید در ماموریت خود چهار تکنولوژی زیر را آزمایش کند:

۱)مشاهده و بررسی زباله‌ها به وسیله دوربین‌های نصب شده

۲)جمع آوری زباله‌ها به وسیله پهن کردن یک وسیله تور مانند در فضا و به دام انداختن زباله‌ها: همانطور که در شکل زیر دیده می‌شود، یک فضاپیمای مکعبی نقش زباله‌های فضایی را بازی می‌کند و removeDEBRIS باید با کمک یک تور این فضاپیما را به دام بیاندازد.

جمع آوری زباله فضایی به وسیله تور

۳) جمع آوری زباله‌ها به وسیله یک نیزه!

۴) افزایش درگ با استفاده از یک بادبان: در این تکنولوژی با استفاده از یک بادبان درگ افزایش یافته و در نتیجه سرعت وسیله کم می‌شود با کاهش سرعت شعاع مدار وسیله کاهش یافته تا جایی که وارد اتمسفر زمین شده و می‌سوزد. این تکنولوژی یک سال و نیم بعد یعنی در پایان ماموریت removeDEBRIS آزمایش می‌شود.

بادبانی برای افزایش درگ

منبع:

www.futurism.com

 

 

کاوشگر افق‌های نو(new horizons)

کاوشگر افق‌های نو(new horizons)

حدودا ۸ ماه قبل از اینکه پلوتو از لیست سیارات منظومه شمسی حذف و به عنوان یک سیاره کوتوله شناخته شود، یعنی در ژانویه ۲۰۰۶ یک کاوشگر به نام افق‌های نو(New Horizones) زمین را به مقصد این سیاره کوتوله ترک کرد. این کاوشگر زیر مجموعه برنامه “مرزهای نو”(New Frontiers)ناسا بود. افق‌های نو در اواسط سال ۲۰۱۵ یعنی بعد از حدود ۹ سال به مقصد رسید و با کمک آن بشر توانست پلوتو را از فاصله ۱۲۵۰۰ کیلومتری تماشا کند. ناگفته نماند که این سفر ۹ ساله( از ساخت ماهواره گرفته تا پرتاب و تحلیل اطلاعات به دست آمده و …) حدودا ۷۰۰ میلیون دلار خرج روی دست ناسا گذاشت!!

ادامه نوشته

 

 

کمربند سیارک‌ها

کمربند سیارک‌ها

کمربند سیارکی بین مدار مریخ و مشتری قرار گرفته است. در این کمربند تعداد زیادی سیارک با ابعاد مختلف به دور خورشید می‌گردند. شکل زیر به شما کمک می‌کند که دید بهتری نسبت به مکان قرار گیری این کمربند پیدا کنید. البته ممکن است با توجه به این شکل فکر کنید که سیارک‌ها خیلی بهم نزدیک هستند، اما باید بدانید که فاصله آن‌ها با یکدیگر حدودا ۱ تا ۳ کیلومتر است به عبارت دیگر اگر روی یکی از این سیارک‌ها بایستید، نزدیک‌ترین جرم به شما به سختی دیده خواهد شد.

ادامه نوشته

 

 

تهویه مطبوع در هواپیما

یکی از مهمترین نکات در هنگام طراحی هواپیمای مسافربری، راحتی مسافرین است و همانطور که همه ما تا به حال احساس کرده‌ایم پارامتر مهمی که بر راحتی ما تاثیر می‌گذارد، دمای هوای محیط است؛ بنابراین، تنظیم دمای هوای درون هواپیما از جمله مسائلی است که در هنگام طراحی به آن توجه می‌شود. تهویه مطبوع تقریبا در همه هواپیماهای مدرن به این صورت انجام می‌شود که هوا از بیرون هواپیما به یک کمپرسور وارد می‌شود. کمپرسور هوای کم چگال ورودی را فشرده کرده و در نتیجه دمای آن نیز افزایش می‌یابد. سپس این هوا به واحد تهویه مطبوع برده شده و از مبدل‌های حرارتی هوا به هوا عبور می‌کند. واضح است که خروجی مبدل‌ها هوای گرم و هوای سرد خواهد بود. بسته به دمای مورد نظر مقادیر متفاوتی از این دو هوا با هم مخلوط شده و هوایی با دمای مطلوب ایجاد می‌شود. فیلم زیر هوای خروجی از سیستم تهویه مطبوع را نشان می‌دهد که به دلیل سرمایش زیاد و میعان بخار آب، حالتی شبیه به مه گرفته است.

منبع:www.decodedscience.org

 

 

SpaceShipOne

SpaceShipOne

SpaceShipOne اولین فضاپیمایی است که توسط دو شرکت خصوصی ساخته شده است. این فضاپیما اولین پرواز خود را در سال ۲۰۰۴ انجام داد و در نتیجه موفق شد جایزه ایکس انصاری(Ansari X Prize) را از آن خود کند. این جایزه به ارزش ۱۰ میلیون دلار برای کسی در نظر گرفته شده بود که بتواند اولین فضاپیمای غیردولتی را به فضا بفرستد. یکی از شرکت‌هایی که در اجرای این پروژه مشارکت کرد، شرکت Scaled Composite با مدیریت برت روتان بود. در ادامه با این فضاپیما بیشتر آشنا می‌شویم.

ادامه نوشته

 

 

CST-100 Starliner یک تاکسی فضایی

CST-100 Starliner یک تاکسی فضایی

در حال حاضر سه ایستگاه فضایی در مدار قرار دارند که برای سفر به آنها به وسایل نقلیه نیاز داریم! یکی از این وسایل نقلیه CST-100 starliner است که به سفارش ناسا و توسط شرکت بوئینگ در حال ساخته شدن است. اسم این فضاپیما حروف اول کلمات Crew Space Transportation است که به معنی حمل و نقل فضایی خدمه می‌باشد. گفته شده که دلیل انتخاب عدد ۱۰۰ این است که در یکی از تعاریف، فضا از فاصله ۱۰۰ کیلومتری زمین شروع می‌شود.

ادامه نوشته

 

 

جرثقیل پرنده!

جرثقیل پرنده!

به دسته‌ای از هلیکوپترها که توانایی حمل بارهای خیلی سنگین را دارند، جرثقیل هوایی یا جرثقیل پرنده می‌گویند. معمولا در شرایطی که امکان حمل زمینی بار وجود ندارد و یا برای رساندن بار به مناطقی که دسترسی به آنها از طریق زمینی امکان‌پذیر نیست(مثل طبقات بالای ساختمان‌های بلند) از این هلیکوپترها استفاده می‌کنند. بعضی از این هلیکوپترها می‌توانند به اندازه وزن خود بار حمل کنند. معمولا بارها به وسیله کابل‌ها و یا زنجیرهای بلند به هلیکوپتر متصل می‌شوند. در این مجموعه عکس، می‌توانید تصاویر جالبی از جرثقیل‌های هوایی در حال حمل بار را ببینید.
ادامه نوشته

 

 

ویجر ۱ یا کپسول زمان

ویجر ۱ یا کپسول زمان

فضاپیمای ویجر ۱ که ماموریت اصلی آن بررسی سیاره‌های بعد از مشتری و فضای خارج از منظومه شمسی(اصطلاحا فضای بین ستاره‌ای)است در سال ۱۹۷۷ به فضا پرتاب شد. این فضاپیما در سال ۲۰۱۳ بعد از حدود ۳۶ سال اولین کاوشگری بود که از منظومه شمسی خارج شد. ادامه نوشته

 

 

عملیات وسخود۲

در سال ۱۹۶۵ اتحاد جماهیر شوروی عملیات وسخود۲ را اجرا کرد. در این ماموریت بشر برای اولین بار توانست از فضاپیما پیاده شده و در فضا قرار بگیرد. این عملیات، عملیت ساده‌ای نبود و با مشکلات زیادی هم روبه‌رو شد، اما فضانوردان توانستند ماموریت خود را انجام داده و سالم به زمین برگردند. در ادامه این مطلب جزئیات این عملیات را با هم مرور می‌کنیم. ادامه نوشته

 

 

صفحه 1 از 712345...قبلی »