مرصاد مباشری | هوافضای جوان

پهپاد EMT aladin

پهپاد EMT aladin

این پهپاد مینیاتوری و بدون سرنشین توسط کمپانی هوانوردی آلمان EMT طراحی و ساخته شده تا در اختیار ارتش آلمان قرار بگیره و برای عملیات‌های هوشمندی، نظارت و شناسایی استفاده بشه. این پهپاد توسط یک کاربر به سرعت سرهم شده و به هوا فرستاده می‌شه. مجموعه این پهپاد شامل یک ایستگاه زمینی ground control station (GCS) و خود پهپاده که پهپاد اطلاعات و تصاویر رو ضبط می‌کنه و از طریق ارتباطات ماهواره‌ای اون رو به ایستگاه کنترل زمینی ارسال می‌کنه تا کاربر بتونه از اونا استفاده کنه. ادامه نوشته

 

 

فضاپیمای گالیله

فضاپیمای گالیله

ناسا در دومین ماموریت شاتل برای ارسال فضاپیما کار بزرگی رو انجام داد و فضاپیمایی بدون سرنشین رو به فضا فرستاد تا با استفاده از اون بتونه سیاره مشتری رو مورد مطالعه قرار بده. فضاپیمایی که نام دانشمند بزرگ، گالیله رو به خود گرفت. گالیله یک فضاپیمای بدون سرنشین بود که در تاریخ ۱۸ اکتبر سال ۱۹۸۹ با شاتل آتلانتیس به فضا پرتاب شد تا اولین فضاپیمای تاریخ باشه که به دور مشتری میچرخه و وارد جو اون می‌شه.

ادامه نوشته

 

 

پهپاد X-47B

پهپاد X-47B

پهپاد X-47B که در نگاه اول شما رو یاد بمب افکن B-2 میندازه، پهپادی با قابلیت پنهان کاری بالاست که علاوه بر توانایی جاسوسی، قابلیت حمل تسلیحات رو هم داره و این ویژگی‌ها به همراه استفاده از این پهپاد در ناوها و قابلیت نشست و برخاست روی ناو در مجموع اون رو در دسته پهپادهای قدرتمند و بی‌نظیر قرار می‌ده. این پهپاد توسط کمپانی Northrop Grumman ساخته و توسعه داده شد و در سال ۲۰۱۱ میلادی اولین پرواز خودش رو انجام داده.

ادامه نوشته

 

 

راکت سایوز

راکت سایوز

راکت سایوز از پر استفاده‌ترین راکت‌های پرتاب به فضا است. این راکت در سامارای روسیه و مرکز راکت‌های فضایی پروگرس ساخته می‌شه. بعد از اینکه برنامه فضایی شاتل در سال ۲۰۱۱ به پایان رسید، سایوز تنها وسیله‌ای شد که می‌تونست وسایل و تجهیزات لازم رو به ایستگاه فضایی بین المللی انتقال بده.

راکت سایوز تحت برنامه فضایی سایوز تونست فضاپیمای سرنشین‌دار سایوز رو به فضا انتقال بده. همچنین فضاپیمای بدون سرنشین پروگرس رو که محموله‌های مورد نیاز ایستگاه فضایی بین المللی در اون قرار داشت رو به این ایستگاه رسوند.

ادامه نوشته

 

 

بالگرد Harbin Z-19

بالگرد Harbin Z-19

چین برای تولید یک بالگرد شناسایی که ابعاد کوچک داشته باشه و تا حدودی مسلح باشه تصمیم گرفت تا بالگرد Z-9 را بازطراحی کنه. بالگردی که طراحی و ساخت اون به دهه ۱۹۸۰ میلادی برمی‌گرده. چین امتیاز تولید بالگرد فرانسوی دوفین رو بدست میاره و شرکت هاربین اسم Z-9 رو برای اون انتخاب می‌کنه. توسعه این بالگرد به منظور هریک از اهداف ترابری و یا تهاجمی ادامه پیدا میکنه تا اینبار که هدف ساخت یک بالگرد شناسایی ارزان قیمت است.

ادامه نوشته

 

 

ایستگاه فضایی تیانگونگ ۲

ایستگاه فضایی تیانگونگ ۲

تیانگونگ یک کلمه چینی به معنی قصر آسمانه و نام پروژه ایه که کشور چین آغاز کرده تا قدم به قدم صاحب یک ایستگاه دائمی در فضا بشه. تیانگونگ ۲ ادامه پروژه تیانگونگ-۱ است و بیشتر می‌شه گفت که یک آزمایشگاه فضاییه تا راه رو برای پروژه اصلی باز کنه. ایستگاه دائمی در سال ۲۰۲۲ آماده خواهد شد. ایستگاه دائمی که وزنی حدود ۶۰ تن خواهد داشت و در مقایسه با ایستگاه بین المللی که ۴۰۰ تن وزن داره بسیار کوچکتره.

این آزمایشگاه فضایی در سال ۲۰۱۶ و در تاریخ ۱۵ سپتامبر به همراه دو سرنشین به فضا پرتاب شد. ادامه نوشته

 

 

بالگرد A-129 و T-129

بالگرد A-129 و T-129

تولید این نوع بالگرد رو می‌شه نتیجه یک مسابقه تسلیحاتی دونست. مسابقه‌­ای که آمریکا با تولید بالگرد تهاجمی کبری شروع کرد و شوروی با میل ۲۴ ادامه داد. حالا نوبت اروپا بود تا وقتی کارایی بالگردهای تهاجمی رو در دهه ۱۹۷۰ و استفاده اونها در جنگ ویتنام و افغانستان رو می‌بینه وارد عمل بشه و یک بالگرد تهاجمی طراحی کنه. کمپانی آگوستا در کشور ایتالیا دست به کار می‌شه. ابتدا برای ساخت این بالگرد پیشنهاد شد تا یک بالگرد ترابری رو به تسلیحات مجهز کنند. اسم این بالگرد Agusta-109 بود. خیلی زود معلوم شد که بالگردی که از ابتدای طراحی به منظور یک بالگرد ترابری طراحی شده نمی‌تونه کارایی مناسب رو در زمین نبرد داشته باشه. بنابراین کمپانی آگوستا در طراحی A-129 تلاش کرد که ویژگی‌­های خوب A-109 مثل سیستم انتقال قدرت و ملخ رو حفظ کنه و در عین حال یک بالگرد جدید طراحی کنه.

ادامه نوشته

 

 

بالگرد Mi-24 Hind

بالگرد Mi-24 Hind

این بالگرد توسط شرکت میل در زمان اتحاد جماهیر شوروی طراحی و ساخته شده. این بالگرد هم یک بالگرد تهاجمی به حساب میاد و هم یک بالگرد ترابری و این باعث متمایز شدن این بالگرد شده و بهش لقب تانک پرنده داده شده. در سپتامبر ۱۹۶۹ اولین نمونه از این بالگرد پرواز آزمایشی داشت و نمونه اصلی در سال ۱۹۷۲ به عنوان اولین بالگرد تهاجمی ارتش شوروی خدمتش رو آغاز کرد.

ادامه نوشته

 

 

بالگرد AH-1Z

بالگرد AH-1Z

بعد از ساخت بالگرد AH-1 که به کبری معروف بود، تفنگداران نیروی دریایی آمریکا از این بالگرد تهاجمی در جنگ ویتنام استفاده کردند. کارایی مناسب این بالگرد باعث شد تا شرکت بل دست به ارتقاء اون بزنه و سری­‌های مختلفی مانند مدل سوپرکبرا (AH-1W) و آخرین مدل AH-1Z معروف به Zulu یا Viper رو تولید کنه. وایپر کمی هم از مشخصات بالگرد Bell-249 رو داره که یه مدل دو موتوره و چهار ملخه بود اما تولیدش ادامه پیدا نکرد. نیروی تفنگداران دریایی که به اهمیت یه بالگرد تهاجمی در جنگ ویتنام پی برده بودند ترجیح دادند تا سفارش ارتقاء کبری رو بدهند و از آپاچی­‌های تولید شده شرکت بویینگ استفاده نکنند.

ادامه نوشته

 

 

بالگرد سوپر کبرا (AH-1W)

بالگرد سوپر کبرا (AH-1W)

بالگرد سوپر کبرا (AH-1W)

این بالگرد از خانواده بالگرد Bell AH-1 Cobra و نمونه دو موتوره این بالگرده. نمونه­‌ی اولیه که به هیویی کبرا معروف بود در سال ۱۹۶۵ساخته و در سال ۱۹۶۷ به ارتش آمریکا تحویل داده شد. این بالگرد عملکرد قابل قبولی از خودش نشون داد و در نتیجه به درخواست نیروی تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا نمونه بعدی اون یعنی مدل AH-1W معروف به سوپر کبرا در سال ۱۹۸۰ ساخته شد.

ادامه نوشته

 

 

صفحه 1 از 212