دانشنامه | هوافضای جوان

بالگرد Harbin Z-19

بالگرد Harbin Z-19

چین برای تولید یک بالگرد شناسایی که ابعاد کوچک داشته باشه و تا حدودی مسلح باشه تصمیم گرفت تا بالگرد Z-9 را بازطراحی کنه. بالگردی که طراحی و ساخت اون به دهه ۱۹۸۰ میلادی برمی‌گرده. چین امتیاز تولید بالگرد فرانسوی دوفین رو بدست میاره و شرکت هاربین اسم Z-9 رو برای اون انتخاب می‌کنه. توسعه این بالگرد به منظور هریک از اهداف ترابری و یا تهاجمی ادامه پیدا میکنه تا اینبار که هدف ساخت یک بالگرد شناسایی ارزان قیمت است.

ادامه نوشته

ایستگاه فضایی تیانگونگ ۲

ایستگاه فضایی تیانگونگ ۲

تیانگونگ یک کلمه چینی به معنی قصر آسمانه و نام پروژه ایه که کشور چین آغاز کرده تا قدم به قدم صاحب یک ایستگاه دائمی در فضا بشه. تیانگونگ ۲ ادامه پروژه تیانگونگ-۱ است و بیشتر می‌شه گفت که یک آزمایشگاه فضاییه تا راه رو برای پروژه اصلی باز کنه. ایستگاه دائمی در سال ۲۰۲۲ آماده خواهد شد. ایستگاه دائمی که وزنی حدود ۶۰ تن خواهد داشت و در مقایسه با ایستگاه بین المللی که ۴۰۰ تن وزن داره بسیار کوچکتره.

این آزمایشگاه فضایی در سال ۲۰۱۶ و در تاریخ ۱۵ سپتامبر به همراه دو سرنشین به فضا پرتاب شد. ادامه نوشته

هواناو SR.N4 بزرگترین هواناو مسافری جهان

هواناو SR.N4 بزرگترین هواناو مسافری جهان

هواناو SR.N4 بزرگترین هواناو  مسافربری جهان ساخت “شرکت هواناو بریتانیا” است. همونطوری که در معرفی هواناو SR.N6 توضیح داده شد کلاس SR.N یکی از معروفترین کلاس هواناوهای ساخت شرکت هواناو بریتانیا زیرمجموعه “کمپانی ساندرز رو” است. هواناو SR.N4 بزرگترین هواناو ساخته شده تاکنون است که توانایی حمل ۲۵۴ مسافر داخل ۲ کابین درکنار چهارلاین جهت حمل ماشین با ظرفیت ۳۰ ماشین سواری رو داره.

هواناو SR.N4

هواناو SR.N4

کار طراحی جدی این هواناو در سال ۱۹۶۵ شروع شد و در سال ۱۹۶۸ اولین مانور آزمایشی رو با موفقیت طی کرد. البته طراحی مفهومی این هواناو از سال ۱۹۶۲ آغاز شده بود. در اون سال‌ها قرار بود که دو هواناو مدل SR.N2 را از کنار به هم متصل کرده و یک هواناو بزرگتر و سنگین‌تر ساخته بشه. نسخه پیش طراحی این هواناو قابلیت حمل ۱۱۶ مسافر و ۳۳ ماشین رو داشت که البته به غیر از تفاوت در این اعداد تفاوت دیگه‌ای با مدل نهایی هواناو امروزی نداشت. جالبه بدونید که این مدل با توجه به نام گذاری عدد ۴ داخل اسمش ولی بعد از مدل‌های ۵ و ۶ ساخته و آماده بکار شد یعنی تجربه‌های ساخت مدل‌های ۱ و ۲ و ۳و ۵و و۶ باعث شد مدل SR.N4  با موفقیت ساخته بشه به طوری که حداقل چهاربرابر مدل‌های سری SR.N بزرگی داشته باشه.

در ده شصت میلادی رقابت بین دو شرک بزرگ حمل مسافر با نام‌های هاورلود (Hoverlloyd) و سی اسپید (Seaspeed) برای حمل مسافر از انگلیس به فرانسه از طریق دریا باعث داغ شدن بازار خرید هاورکرفت شد و شرکت هواناو بریتانیا به همین علت علاقه مند ساخت هواناوهای بزرگ مسافربری بود که SR.N4 موفق‌ترین نمونه از این هواناوها بود. اون روزها تعداد زیادی مسافر از طریق دریا از انگلیس به فرانسه مسافرت می‌کردند و یه وسیله حمل و نقل دریایی که بتونه این حجم مسافر رو جابجا بکنه مورد نیاز بود.

هواناو SR.N4 در حال خروج از اسکله و ورود به دریا

هواناو SR.N4 در حال خروج از اسکله و ورود به دریا

این هواناو از چهارتا موتور توربوپراب مدل “بریستول پرتئوس” ساخت شرکت “بریستول سیدلی” استفاده می‌کنه البته باید بگیم که شرکت بریستول بعدها با شرکت رولزرویس ادغام شد و هم اکنون این مدل موتور با نام رولز رویس پروتئوس شناخته می‌شه. هر کدوم از این موتورها یه پروانه به قطر ۸/۵ متر ساخت شرکت “دوتی روتل” و یه فن داخل بالشتک رو می‌چرخونه و باعث پیشروی هواناو می‌شه. دقت داشته باشید که این پروانه‌ها در زمان معرفی این هواناو بزرگترین پروانه‌های جهان بودند. همونطور که می‌دونید هواناو ها علاوه بر اینکه برای حرکت رو به جلو نیاز به پروانه دارند، برای پر کردن بالشتک‌ نیز به فن‌هایی نیاز دارند که هوا رو به داخل بالشتک‌های زیر هواناو بفرسته و اون رو همیشه پر از هوا نگه داره. در این هواناو هر دوی این کارها  رو یه موتور انجام می‌ده یعنی هر موتور هم یک پروانه برای حرکت رو به جلو رو می‌چرخونه و هم یه فن داخل بالشتک‌ها رو که زیر همون پروانه قرار گرفته. برای درک بهتر این موضوع شکل زیر رو مشاهده کنید.

 نحوه عملکرد موتور برای چرخش همزمان پروانه و فن

نحوه عملکرد موتور برای چرخش همزمان پروانه و فن

پروانه‌های این هواناو از نوع گام متعییر هستند یعنی اینکه هر کدوم از پره‌ها می‌تونن حول محور خودشون بچرخند و برای چرخوندن این پره‌ها و همچنین چرخوندن ستون‌هایی که پروانه‌ها روی اونها نصب شده و چرخش سکان، از شش تا موتور الکتروهیدرولیک استفاده می‌شه.

کابین فرماندهی این هواناو هم در مقایسه با شناورهایی با ابعاد مشابه، کوچیکتره و تقریبا اندازه کابین یه هواپیما ست و برای سه خدمه و یه کاپیتان جا داره. بالشتک این هواناو به تنهایی ۱۲ تن وزن داره و از یه ساختار پیچیده داخلی برخورداره و همچنین دارای انگشت مانندهایی است که وضعیت بهینه‌تری برای بالشتک ایجاد می‌کنه. سوخت این هواناو هم در بالشتک‌هایی در چهارگوشه هواناو ذخیره می‌شه و با شیلنگ‌های اتصال بین اونها، کاپیتان می‌تونه وزن جلو و عقب شناور رو تنطیم کنه. این هواناو دارای یک درب بزرگ شیب دار در جلو جهت ورود ماشین‌ها به داخل است و در انتها نیز یک درب برای اینکار تعبیه شده است.

در شکل زیر می‌تونید جزیئات بدنه و جانمایی پروانه‌ها، مسافرین، کابین فرماندهی و موتورها رو ببینید.

جانمایی و جزئیات هواناو

جانمایی و جزئیات هواناو

در آگوست سال ۱۹۶۸ اولین سفرتجاری این هواناو توسط شرکت Seaspeed اتفاق افتاد که از طریق کانال مانش بین انگلیس و فرانسه انجام شد زمان تقریبی این سفر به طور معمول ۳۵ دقیقه است.

هواناو SR.N4 در حال بارگیری ماشین و مسافران

هواناو SR.N4 در حال بارگیری ماشین و مسافران

در اوایل سال ۱۹۷۲ اولین مدل از این هواناو به مدل MKII ارتقا پیدا کرد. مدل MKII برای هفت ماشین و ۲۸ مسافر فضای بیشتری داره که این افزایش با حذف یکی از کابین‌های داخلی خدمه بدست اومد. همچنین طراحی بالشتک جدید باعث شد که پاشش آب کمتری اتفاق بیفته و پنجره‌های جلویی دید بیشتری رو برای مسافرها ایجاد کنند. از طرفی این بالشتک‌ها باعث می‌شن که شناور در دریاهای پرموج نیز آرامش بیشتری داشته باشه.

نمای از داخل هواناو SR.N4

نمای از داخل هواناو SR.N4

درسال ۱۹۷۶ مدل MKIII با یک بالشتک عمیق‌تر طراحی شد و همچنین موتوری با توان بالاتر نیز استفاده شد و پروانه نیز به قطر ۶.۴ متر افزایش پیدا کرد و جانمایی و طول شناور نیز طوری اصلاح شد که ظرفیت مسافر به ۴۱۸ نفر و ماشین نیز به ۶۰ ماشین ارتقا پیدا کرد.

در مورد نسخه نظامی هم باید گفت که نیروی دریایی انگلیس قصد داشت که از این هواناو به عنوان یک مین روب استفاده کنه که این اتفاق هچ وقت نیفتاد و این هواناو نمونه نظامی نداره.

در شکل جدول زیر مشخصات مدل‌های مختلف این هواناو رو مشاهده می‌کنید:

ویژگی مدل Mark1 مدل Mark2 مدل Mark3
طول ۳۹.۶۸ متر ۳۹.۶۸ متر ۵۶.۳۸ متر
عرض ۲۳.۷۷ متر ۲۳.۷۷ متر ۲۳.۷۷ متر
ارتفاع ۱۱.۴۸ متر ۱۱.۴۸ متر ۱۱.۴۸ متر
وزن فول لود ۱۶۵ تن ۲۰۰ تن ۳۲۰ تن
پیشرانش ۴موتور توربین گاز ۳۴۰۰ اسب بخار ۴موتور توربین گاز ۳۴۰۰ اسب بخار ۴موتور توربین گاز ۳۸۰۰ اسب بخار
سرعت ۶۵ نات-۱۲۰ کلیومتر برساعت ۷۰ نات- ۱۳۰ کیلومتر برساعت ۷۰ نات-۱۳۰ کیلومتر برساعت
ظرفیت مسافر ۲۵۰ نفر ۲۷۸ نفر ۴۱۸ نفر
ماشین ۳۰ ۳۶ ۶۰

 

 

منابع:

http://www.jameshovercraft.co.uk/hover/srn4

https://en.wikipedia.org/wiki/SR.N4

هواناو SR.N6

هواناو SR.N6

هواناو SR.N6 یک هواناو انگلیسی ساخت “شرکت هواناو بریتانیا” BHC)British Hovercraft Corporation) است. کلاس SR.N یکی از معروف‌ترین کلاس هواناوهای انگلیسی است که با نام کلاس وینچستر (با اسلحه وینچستر اشتباه نکنید) هم شناحته می‌شه. SR.N مخفف کلمه Saunders-Roe که نام یک کمپانی بزرگ محصولات هوایی و دریایی در انگلیس است بدست آمده. “شرکت هواناو بریتانیا” یکی از شرکت‌های زیرمجموعه کمپانی ساندرز-رو است و وظیفه ساخت هواناوهای این کمپانی رو برعهده داره. هواناوهای این شرکت با نام‌های SR.N1 تا SR.N6 موجود می‌باشند البته درحال حاضر این کلاس با نام BH تولید می‌شه و سری SR.N6 آخرین سری با نام SR.N  است و مدل بعدی با نام BH7 شناخته می‌شه. هواناو SR.N6 یکی از موفق‌ترین مدل‌های کلاس خودشه به طوری که یکی از تجاری‌ترین و پرتولیدترین هواناوها در سطح جهان است. SR.N6 نسبت به مدل قبلی SR.N5 در طول کشیده‌تر شده و همچنین ظرفیت حمل مسافر اون تقریبا به دوبرابر رسیده. تجربه‌های حین ساخت در این هواناو بعدها باعث ساخت بزرگترین هواناو غیرنظامی جهان (SR.N4) شد و باعت شد بسیاری از ویژگی‌های طراحی این دوتا شناور با هم یکی باشه.

ادامه نوشته

معرفی پهپادهای رنگین کمان کشور چین

photo-album

 

پهپاد CH-1 با برد متوسط اولین عضو از خانواده رنگین کمان (به چینی Chang Hong)  شرکت علم و فناوری هوافضای کشور چین (CASC) است که به منظور انجام ماموریت‌های شناسایی و نظارتی هوایی طراحی شده. برنامه ساخت این پهپاد در سال ۲۰۰۰ میلادی شروع شد.

ادامه نوشته

بالگرد هما

بالگرد هما

پیشرفت در صنایع هوافضا برای کشورهایی مانند کشور خودمان ایران که دارای آرمان‌ها و اهداف خاص خود است، راهی بسیار دشوار است. به دلیل محدودیت‌ها و فشارهای وارده از طرف کشورهای دیگر، هر گونه پیشرفت، به هر اندازه، باعث شادی و افتخار ما است. نمونه‌ای از این پیشرفت‌ها ساخت بالگرد ملی هما می‌باشد که به تازگی به دست متخصصین هوافضایی شرکت پنها مورد آزمایش قرار گرفته است.

ادامه نوشته

معرفی پهپاد MQ-8 Fire Scout

معرفی پهپاد MQ-8 Fire Scout

امروزه پرنده‌های بدون سرنشین یا اصطلاحا پهپادها نقش بسیار مهم و استراتژیکی رو در صنعت هوافضا بازی می‌کنند. پهپادها از چند جهت نسبت به سایر پرنده­های سرنشین­دار برتری دارند، یکی اینکه هزینه و زمان ساخت اونها نسبت به جنگنده و یا هواپیما بسیار پایین­تره و در صورت انهدام و یا نقص فنی دیگر خلبانی وجود نداره که منجر به حادثه برای او بشه که این خودش یک مزیت فوق­العاده بزرگه و دیگر اینکه کنترل­پذیری اونا برای انجام عملیات خیلی بهتر و بالاتر هست .

از کشورهایی که پیشرفت زیادی در عرصه پهپادها داشتند و بصورت کاربردی از اونها برای تامین منافع خودشون استفاده می‌کنند ایالات متحده آمریکاست.

یکی از پهپادهای پیشرفته این کشور MQ-8 Fire Scout یا دیده ور آتش MQ-8 هست که یک بالگرد بدون سرنشین با قابلیت نشست و برخاست عمودی (VTUAV) و توانایی اجرای عملیات از عرشه هر واحد شناور هست.

بله درسته، بالگرد بدون سرنشین!!!

اولین چیزی که از شنیدن پهپاد به ذهن انسان می‌رسه یک هواپیماست ولی واقعیت اینه که ما بالگرد بدون سرنشین هم در جهان داریم.

ادامه نوشته

فضاپیمای شنژو(shenzhou)

فضاپیمای شنژو(shenzhou)

فضاپیمای شنژو و یا “قایق سحر آمیز”. اسمی که سازمان فضایی چین برای این فضاپیما انتخاب کرده است.  این اسم و نام قدیمی کشور چین “ایالت خدایگان” هم آوا هستند (البته اگر به زبان چینی بیان بشود!). همانطور که برای نام­گذاری این فضاپیما کلی وقت و خلاقیت به خرج دادند، برای ساختن آن نیز تلاش بسیاری انجام شده است.

ادامه نوشته

فضاپیمای جونو (Juno)

فضاپیمای جونو (Juno)

 

جونو (Juno) فضاپیمای بدون سرنشین ناسا است که توسط شرکت لاکهید مارتین ساخته شد. این فضاپیما در ۵ آگوست ۲۰۱۱ به فضا پرتاب شد و در تاریخ ۵ جولای ۲۰۱۶ وارد مدار قطبی سیاره مشتری شد تا ماموریت علمی خودش رو آغاز کنه.

جونو با پرده برداشتن از منشا و روند تکامل مشتری، درک ما رو از آغاز منظومه خورشیدی بهبود می‌بخشه.

ادامه نوشته

صفحه 1 از 2812345...1020...قبلی »