بزرگترین هواناو | هوافضای جوان

هواناو SR.N4 بزرگترین هواناو مسافری جهان

هواناو SR.N4 بزرگترین هواناو مسافری جهان

هواناو SR.N4 بزرگترین هواناو  مسافربری جهان ساخت “شرکت هواناو بریتانیا” است. همونطوری که در معرفی هواناو SR.N6 توضیح داده شد کلاس SR.N یکی از معروفترین کلاس هواناوهای ساخت شرکت هواناو بریتانیا زیرمجموعه “کمپانی ساندرز رو” است. هواناو SR.N4 بزرگترین هواناو ساخته شده تاکنون است که توانایی حمل ۲۵۴ مسافر داخل ۲ کابین درکنار چهارلاین جهت حمل ماشین با ظرفیت ۳۰ ماشین سواری رو داره.

هواناو SR.N4

هواناو SR.N4

کار طراحی جدی این هواناو در سال ۱۹۶۵ شروع شد و در سال ۱۹۶۸ اولین مانور آزمایشی رو با موفقیت طی کرد. البته طراحی مفهومی این هواناو از سال ۱۹۶۲ آغاز شده بود. در اون سال‌ها قرار بود که دو هواناو مدل SR.N2 را از کنار به هم متصل کرده و یک هواناو بزرگتر و سنگین‌تر ساخته بشه. نسخه پیش طراحی این هواناو قابلیت حمل ۱۱۶ مسافر و ۳۳ ماشین رو داشت که البته به غیر از تفاوت در این اعداد تفاوت دیگه‌ای با مدل نهایی هواناو امروزی نداشت. جالبه بدونید که این مدل با توجه به نام گذاری عدد ۴ داخل اسمش ولی بعد از مدل‌های ۵ و ۶ ساخته و آماده بکار شد یعنی تجربه‌های ساخت مدل‌های ۱ و ۲ و ۳و ۵و و۶ باعث شد مدل SR.N4  با موفقیت ساخته بشه به طوری که حداقل چهاربرابر مدل‌های سری SR.N بزرگی داشته باشه.

در ده شصت میلادی رقابت بین دو شرک بزرگ حمل مسافر با نام‌های هاورلود (Hoverlloyd) و سی اسپید (Seaspeed) برای حمل مسافر از انگلیس به فرانسه از طریق دریا باعث داغ شدن بازار خرید هاورکرفت شد و شرکت هواناو بریتانیا به همین علت علاقه مند ساخت هواناوهای بزرگ مسافربری بود که SR.N4 موفق‌ترین نمونه از این هواناوها بود. اون روزها تعداد زیادی مسافر از طریق دریا از انگلیس به فرانسه مسافرت می‌کردند و یه وسیله حمل و نقل دریایی که بتونه این حجم مسافر رو جابجا بکنه مورد نیاز بود.

هواناو SR.N4 در حال خروج از اسکله و ورود به دریا

هواناو SR.N4 در حال خروج از اسکله و ورود به دریا

این هواناو از چهارتا موتور توربوپراب مدل “بریستول پرتئوس” ساخت شرکت “بریستول سیدلی” استفاده می‌کنه البته باید بگیم که شرکت بریستول بعدها با شرکت رولزرویس ادغام شد و هم اکنون این مدل موتور با نام رولز رویس پروتئوس شناخته می‌شه. هر کدوم از این موتورها یه پروانه به قطر ۸/۵ متر ساخت شرکت “دوتی روتل” و یه فن داخل بالشتک رو می‌چرخونه و باعث پیشروی هواناو می‌شه. دقت داشته باشید که این پروانه‌ها در زمان معرفی این هواناو بزرگترین پروانه‌های جهان بودند. همونطور که می‌دونید هواناو ها علاوه بر اینکه برای حرکت رو به جلو نیاز به پروانه دارند، برای پر کردن بالشتک‌ نیز به فن‌هایی نیاز دارند که هوا رو به داخل بالشتک‌های زیر هواناو بفرسته و اون رو همیشه پر از هوا نگه داره. در این هواناو هر دوی این کارها  رو یه موتور انجام می‌ده یعنی هر موتور هم یک پروانه برای حرکت رو به جلو رو می‌چرخونه و هم یه فن داخل بالشتک‌ها رو که زیر همون پروانه قرار گرفته. برای درک بهتر این موضوع شکل زیر رو مشاهده کنید.

 نحوه عملکرد موتور برای چرخش همزمان پروانه و فن

نحوه عملکرد موتور برای چرخش همزمان پروانه و فن

پروانه‌های این هواناو از نوع گام متعییر هستند یعنی اینکه هر کدوم از پره‌ها می‌تونن حول محور خودشون بچرخند و برای چرخوندن این پره‌ها و همچنین چرخوندن ستون‌هایی که پروانه‌ها روی اونها نصب شده و چرخش سکان، از شش تا موتور الکتروهیدرولیک استفاده می‌شه.

کابین فرماندهی این هواناو هم در مقایسه با شناورهایی با ابعاد مشابه، کوچیکتره و تقریبا اندازه کابین یه هواپیما ست و برای سه خدمه و یه کاپیتان جا داره. بالشتک این هواناو به تنهایی ۱۲ تن وزن داره و از یه ساختار پیچیده داخلی برخورداره و همچنین دارای انگشت مانندهایی است که وضعیت بهینه‌تری برای بالشتک ایجاد می‌کنه. سوخت این هواناو هم در بالشتک‌هایی در چهارگوشه هواناو ذخیره می‌شه و با شیلنگ‌های اتصال بین اونها، کاپیتان می‌تونه وزن جلو و عقب شناور رو تنطیم کنه. این هواناو دارای یک درب بزرگ شیب دار در جلو جهت ورود ماشین‌ها به داخل است و در انتها نیز یک درب برای اینکار تعبیه شده است.

در شکل زیر می‌تونید جزیئات بدنه و جانمایی پروانه‌ها، مسافرین، کابین فرماندهی و موتورها رو ببینید.

جانمایی و جزئیات هواناو

جانمایی و جزئیات هواناو

در آگوست سال ۱۹۶۸ اولین سفرتجاری این هواناو توسط شرکت Seaspeed اتفاق افتاد که از طریق کانال مانش بین انگلیس و فرانسه انجام شد زمان تقریبی این سفر به طور معمول ۳۵ دقیقه است.

هواناو SR.N4 در حال بارگیری ماشین و مسافران

هواناو SR.N4 در حال بارگیری ماشین و مسافران

در اوایل سال ۱۹۷۲ اولین مدل از این هواناو به مدل MKII ارتقا پیدا کرد. مدل MKII برای هفت ماشین و ۲۸ مسافر فضای بیشتری داره که این افزایش با حذف یکی از کابین‌های داخلی خدمه بدست اومد. همچنین طراحی بالشتک جدید باعث شد که پاشش آب کمتری اتفاق بیفته و پنجره‌های جلویی دید بیشتری رو برای مسافرها ایجاد کنند. از طرفی این بالشتک‌ها باعث می‌شن که شناور در دریاهای پرموج نیز آرامش بیشتری داشته باشه.

نمای از داخل هواناو SR.N4

نمای از داخل هواناو SR.N4

درسال ۱۹۷۶ مدل MKIII با یک بالشتک عمیق‌تر طراحی شد و همچنین موتوری با توان بالاتر نیز استفاده شد و پروانه نیز به قطر ۶.۴ متر افزایش پیدا کرد و جانمایی و طول شناور نیز طوری اصلاح شد که ظرفیت مسافر به ۴۱۸ نفر و ماشین نیز به ۶۰ ماشین ارتقا پیدا کرد.

در مورد نسخه نظامی هم باید گفت که نیروی دریایی انگلیس قصد داشت که از این هواناو به عنوان یک مین روب استفاده کنه که این اتفاق هچ وقت نیفتاد و این هواناو نمونه نظامی نداره.

در شکل جدول زیر مشخصات مدل‌های مختلف این هواناو رو مشاهده می‌کنید:

ویژگی مدل Mark1 مدل Mark2 مدل Mark3
طول ۳۹.۶۸ متر ۳۹.۶۸ متر ۵۶.۳۸ متر
عرض ۲۳.۷۷ متر ۲۳.۷۷ متر ۲۳.۷۷ متر
ارتفاع ۱۱.۴۸ متر ۱۱.۴۸ متر ۱۱.۴۸ متر
وزن فول لود ۱۶۵ تن ۲۰۰ تن ۳۲۰ تن
پیشرانش ۴موتور توربین گاز ۳۴۰۰ اسب بخار ۴موتور توربین گاز ۳۴۰۰ اسب بخار ۴موتور توربین گاز ۳۸۰۰ اسب بخار
سرعت ۶۵ نات-۱۲۰ کلیومتر برساعت ۷۰ نات- ۱۳۰ کیلومتر برساعت ۷۰ نات-۱۳۰ کیلومتر برساعت
ظرفیت مسافر ۲۵۰ نفر ۲۷۸ نفر ۴۱۸ نفر
ماشین ۳۰ ۳۶ ۶۰

 

 

منابع:

http://www.jameshovercraft.co.uk/hover/srn4

https://en.wikipedia.org/wiki/SR.N4